Het is iets over half zes en ik zit volledig gekleed en (licht) getut klaar om te gaan eten bij vrienden. Ik ben daar echter pas over een uur welkom..... En ze wonen hier 5 minuten vandaan. Dus ik heb een klein uurtje te doden.
Vannacht heerlijk geslapen. En vanmorgen goed wakker geworden. Mijn sterkte tegenover H. had ik kennelijk even nodig. Van R. alleen nog een sms ontvangen dat hij niet belbaar is. Die spreek ik dus vandaag ook niet.... Heb vannacht wel van hem gedroomd; dat hij met twee dampende kopjes thee en verse croissantjes naast mijn bed stond en me wakker kuste. Is dat een romantische droom of niet? Ja, dat is het. Maar niet romantisch genoeg om ervoor te zorgen dat ik vanavond met oogkleppen op ga lopen.
Vanmiddag naar de kapper geweest. Mijn haar is nu wel erg kort geknipt, maar zit, vind ik zelf, wel leuk. En ik heb meteen maar even een lief, kort, rood vestje gekocht dat zonder iets eronder op een spijkerbroek gedragen kan worden. Ziet er ook leuk uit en heb ik dus nu aan! Ik ben niet meer naar mijn steen geweest om te zwemmen; in tegenstelling tot de verwachtingen was het hier vandaag geen mooi weer en zag het er steeds dreigend uit. En net voelde ik zelfs een spatje. Het zal toch niet gaan regenen?Want dat kunnen we niet gebruiken hoor! Nog sterker: het rommelt buiten. Onweer? Kunnen we nog minder gebruiken. Of pas na een uurtje of 04.
Verder eigenlijk mijn vrijdag met luieren en lezen doorgebracht. Niet echt opwindend om over te schrijven. Misschien kan ik morgen weer mooie verhalen vertellen over mijn avond.... Ergens hoop ik van wel! Al maakt het me niet uit wat voor mooie verhalen dat zijn (sex, of veel gelachen, of een goed gesprek, ik vind het allemaal mooi!).
vrijdag, augustus 30, 2002
Het is nog voor half twee, het is feest in ut durp, ik ben naar de kroeg geweest en ik ben al thuis.
Het is nog voor half twee, het is feest in ut durp, ik ben naar de kroeg geweest en ik ben al thuis. Nee, ik ben niet bezopen. Dit is een uitzonderlijke situatie en daarvan moet iedereen, vooral ikzelf, van doordrongen zijn. Waarom?
Het is me nog niet vaak gelukt om voor sluitingstijd (01 uur) uit de kroeg te vertrekken. Als dat me niet lukte, lukte het me ook niet om voor 02 uur thuis te zijn. Sterker nog 03 of nog later was dan standaard…. Nu is ut feest in ut durp. En ik ben voor 01.30 thuis…. Op zijn minst bijzonder!
Was het kut? Nee. Was er geen bier? Jawel, er was veel bier (ook in mij). Waren er geen aardige mensen? Jawel, bij bosjes (een paar). Is er iets aan de hand? Nee. De kroeg moest sluiten (lang leve de plaatselijke politiek) en ik dacht; jep, time to go. Dus ik slingerde naar mijn fiets en ging naar huis…….
En dat voelt lekker! Het voelt lekker om gewoon te vertrekken uit de kroeg en je zo goed te voelen dat je zonder morren naar huis gaat. Ben ik ziek? Nee, dat ben ik niet. Is er iets anders mis? Nee. Heb ik dan geen zin in sex? Jawel, dat heb ik wel. Was er dan niets aantrekkelijks? Mmmmm nee, niet echt, maar voor desparate vrouwen was er genoeg dat ook desparate was. Maar ik heb geen behoefte om dat koste wat kost te krijgen. (Grappig: onderbuurman zit te internetten met zijn raam open; niet de meest kuise sites als ik het zo hoor……; oh ja, ik zit op balkon, daarom kan ik het horen. Post alles later vanuit word). Maar ik hoef dus geen bevrediging effe nu, althans, niet per se. Het was natuurlijk wel lekker geweest……
Dus? Gewoon lekker een avond casual in de kroeg gehangen. Ondanks het ‘buitenvolk’ dat op dit feessie hier afkomt, niets interessants genoeg gezien en gewoon ongefrustreerd naar huis gegaan! Overigens wel voor de ogen van H. zonder aarzeling weggelopen. Da’s ook leuk! H. en ik hebben vanavond 3 woorden gewisseld (in de kroeg, daar gaat het wel goed; daarbuiten mogen we elkaar niet) en daarna heb ik me lachend omgedraaid met de woorden: ach, je bent het gewoon niet waard. Bitchy, maar de uitwerking was erg leuk! Totale verbijstering….
En de reden dat ik me nog beter voel? Voicemailbericht van een grinnikende R.: ‘nee hoor, ik word helemaal niet moe van je. Hoop dat je het heel erg naar je zin hebt vanavond. Word laveloos! Bel je morgen.’ Stiekem toch wel lekker om dat (maar ik kwam dus al vrolijk uit kroeg) te horen!
Ga nu zometeen als een zoet meisje nog ruim een halve liter water drinken (compensatie voor bier; vocht aanvullen) en dan lekker (ja, echt lekker!) slapen. Morgen om 12.00 uur naar de kapper en daarna wil ik oprecht en echt gaan zwemmen bij mijn steen! En lezen bij mijn steen. En gelukkig uitkijken over het water bij mijn steen. Ik wil naar mijn steen! Gewoon omdat ik er te lang niet geweest ben. En niet omdat ik ongelukkig ben (minder grappig: autoalarm. Was laatst ook al zo en ging de hele nacht om de 10 minuten zo door. Hoop dat dat nu niet zo is. Niet nodig om te zeggen dat het niet mijn autoalarm is….).
Het onderbuikgevoel van vanochtend lijkt dus niet nodig geweest te zijn geworden…….
Ga nu, water bijna op, stukkie nog eens gelezen, domme schrijf- en taalfouten eruit gehaald, zo inderdaad naar binnen. Snel verbinding regelen en posten, want muggen liggen alweer op de loer. De afgelopen 5 minuten (lezen en verbeteren) zijn er zeker 5 op het beeldscherm geland. Hebben 3 besloten mij te steken en zwermen er nog 100.000 rond. En daarvan wil ik er zo weinig mogelijk binnen hebben om het risico op prikken zo veel mogelijk te verkleinen…. Trustuh! Van een best gelukkig meisje (of moet ik mezelf zolangzamerhand vrouwtje gaan noemen; toch al bijna 30).
PS: Nathan: heb nergens op gereageerd, maar heb je wel gevolgd. Blij te lezen dat het goed lijkt te komen met Natalie. En vooral blij dat het zo fijn is met Kate, al was er niets anders te verwachten met zo’n mooie dochter! Heb het simpelweg te druk gehad op het werk om te reageren (was al blij dat ik zelf kon posten) en thuis heb ik vaak geen zin om nog in te loggen, of ik heb geen lappietoppie bij de hand……Blijf bakfietsen!
Het is nog voor half twee, het is feest in ut durp, ik ben naar de kroeg geweest en ik ben al thuis. Nee, ik ben niet bezopen. Dit is een uitzonderlijke situatie en daarvan moet iedereen, vooral ikzelf, van doordrongen zijn. Waarom?
Het is me nog niet vaak gelukt om voor sluitingstijd (01 uur) uit de kroeg te vertrekken. Als dat me niet lukte, lukte het me ook niet om voor 02 uur thuis te zijn. Sterker nog 03 of nog later was dan standaard…. Nu is ut feest in ut durp. En ik ben voor 01.30 thuis…. Op zijn minst bijzonder!
Was het kut? Nee. Was er geen bier? Jawel, er was veel bier (ook in mij). Waren er geen aardige mensen? Jawel, bij bosjes (een paar). Is er iets aan de hand? Nee. De kroeg moest sluiten (lang leve de plaatselijke politiek) en ik dacht; jep, time to go. Dus ik slingerde naar mijn fiets en ging naar huis…….
En dat voelt lekker! Het voelt lekker om gewoon te vertrekken uit de kroeg en je zo goed te voelen dat je zonder morren naar huis gaat. Ben ik ziek? Nee, dat ben ik niet. Is er iets anders mis? Nee. Heb ik dan geen zin in sex? Jawel, dat heb ik wel. Was er dan niets aantrekkelijks? Mmmmm nee, niet echt, maar voor desparate vrouwen was er genoeg dat ook desparate was. Maar ik heb geen behoefte om dat koste wat kost te krijgen. (Grappig: onderbuurman zit te internetten met zijn raam open; niet de meest kuise sites als ik het zo hoor……; oh ja, ik zit op balkon, daarom kan ik het horen. Post alles later vanuit word). Maar ik hoef dus geen bevrediging effe nu, althans, niet per se. Het was natuurlijk wel lekker geweest……
Dus? Gewoon lekker een avond casual in de kroeg gehangen. Ondanks het ‘buitenvolk’ dat op dit feessie hier afkomt, niets interessants genoeg gezien en gewoon ongefrustreerd naar huis gegaan! Overigens wel voor de ogen van H. zonder aarzeling weggelopen. Da’s ook leuk! H. en ik hebben vanavond 3 woorden gewisseld (in de kroeg, daar gaat het wel goed; daarbuiten mogen we elkaar niet) en daarna heb ik me lachend omgedraaid met de woorden: ach, je bent het gewoon niet waard. Bitchy, maar de uitwerking was erg leuk! Totale verbijstering….
En de reden dat ik me nog beter voel? Voicemailbericht van een grinnikende R.: ‘nee hoor, ik word helemaal niet moe van je. Hoop dat je het heel erg naar je zin hebt vanavond. Word laveloos! Bel je morgen.’ Stiekem toch wel lekker om dat (maar ik kwam dus al vrolijk uit kroeg) te horen!
Ga nu zometeen als een zoet meisje nog ruim een halve liter water drinken (compensatie voor bier; vocht aanvullen) en dan lekker (ja, echt lekker!) slapen. Morgen om 12.00 uur naar de kapper en daarna wil ik oprecht en echt gaan zwemmen bij mijn steen! En lezen bij mijn steen. En gelukkig uitkijken over het water bij mijn steen. Ik wil naar mijn steen! Gewoon omdat ik er te lang niet geweest ben. En niet omdat ik ongelukkig ben (minder grappig: autoalarm. Was laatst ook al zo en ging de hele nacht om de 10 minuten zo door. Hoop dat dat nu niet zo is. Niet nodig om te zeggen dat het niet mijn autoalarm is….).
Het onderbuikgevoel van vanochtend lijkt dus niet nodig geweest te zijn geworden…….
Ga nu, water bijna op, stukkie nog eens gelezen, domme schrijf- en taalfouten eruit gehaald, zo inderdaad naar binnen. Snel verbinding regelen en posten, want muggen liggen alweer op de loer. De afgelopen 5 minuten (lezen en verbeteren) zijn er zeker 5 op het beeldscherm geland. Hebben 3 besloten mij te steken en zwermen er nog 100.000 rond. En daarvan wil ik er zo weinig mogelijk binnen hebben om het risico op prikken zo veel mogelijk te verkleinen…. Trustuh! Van een best gelukkig meisje (of moet ik mezelf zolangzamerhand vrouwtje gaan noemen; toch al bijna 30).
PS: Nathan: heb nergens op gereageerd, maar heb je wel gevolgd. Blij te lezen dat het goed lijkt te komen met Natalie. En vooral blij dat het zo fijn is met Kate, al was er niets anders te verwachten met zo’n mooie dochter! Heb het simpelweg te druk gehad op het werk om te reageren (was al blij dat ik zelf kon posten) en thuis heb ik vaak geen zin om nog in te loggen, of ik heb geen lappietoppie bij de hand……Blijf bakfietsen!
donderdag, augustus 29, 2002
In de gang waar mijn kantoor aan ligt is een borrel aan de gang: mijn collega die al 3 keer afscheid heeft genomen in de afgelopen 4 jaar, doet dat nu voor de 4e keer. Ik heb niet zo'n zin in dat gebeuren; ik hield niet zo van mijn collega. Ik vind haar een beetje achterbaks.... En ze weet dat ik dat vind. In het dagelijks leven gaan we professioneel vriendelijk met elkaar om, maar ik vind het een beetje huichelachtig om nu gespeeld spijtig te moeten doen dat ze weggaat....
Gelukkig is het ook tijd om zo naar huis te gaan. Eerlijk gezegd ben ik daar erg aan toe. Ik ben een beetje moe.......
Van R. nog steeds niet gehoord...... Echt pissed dus waarschijnlijk!
Zometeen thuis even een quick sleep, eten en dan toch maar naar de kroeg. Ik heb mezelf nog niet belachelijk genoeg gemaakt. Ik zal eens kijken of ik dat vanavond wel kan doen. Lappietoppie gaat mee! Dus wie weet hang ik vanavond wel weer zwaar beschonken op het net.
Gelukkig is het ook tijd om zo naar huis te gaan. Eerlijk gezegd ben ik daar erg aan toe. Ik ben een beetje moe.......
Van R. nog steeds niet gehoord...... Echt pissed dus waarschijnlijk!
Zometeen thuis even een quick sleep, eten en dan toch maar naar de kroeg. Ik heb mezelf nog niet belachelijk genoeg gemaakt. Ik zal eens kijken of ik dat vanavond wel kan doen. Lappietoppie gaat mee! Dus wie weet hang ik vanavond wel weer zwaar beschonken op het net.
En het onderbuik gevoel is bijna weg, terwijl er niets gebeurd is... Gelukkig maar. Ik voel me nu een soort van vreemd vrolijk met een melancholisch tintje. Vanmorgen hard gewerkt. Nu ga ik het even wat rustiger aandoen, want ik ben een beetje moe (had ik maar op tijd naar bed moeten gaan). Daarbij is de hectiek van de afgelopen dagen weer wat tot bedaren gekomen; het is mooi weer, dus ik denk dat veel mensen nog maar een ADVtje nemen.
Van R. nog niets gehoord. Hij zal wel pissed zijn........
Van R. nog niets gehoord. Hij zal wel pissed zijn........
Kent u dat? Het onderbuik gevoel dat zegt dat er iets goed mis is of gaat gaan? Ik heb daar nu enorm last van.... Natuurlijk is het gisteravond al niet goed gegaan: erg dronken en weer gesmst in dronkenschap met R. Zal hij niet leuk vinden; zou ik ook niet vinden als ik een volslagen onbegrijpelijke dronkenschapssms krijg midden in de nacht. Maar het gevoel wordt steeds sterker en ik weet niet wat het kan zijn. Meestal blijkt het niets te zijn..... Maar vaak ook gaat er in mijn persoonlijke leven iets goed fout als ik dat gevoel heb (arm breken, ruzie met ouders of (ex)vriend, overlijden van een geliefd persoon, auto-ongeluk, aanvaring met collega's, etc). Was het maar vast 18.00 uur, dan kon ik op mijn bed gaan liggen en slapen. Want dit soort ondefinieerbare spanningen, daar kan ik niet tegen.
Het was gisteravond wel gezellig in de kroeg. H. nog gezien. Eerst leuk gesproken. Toen ruzie over mijn persoonlijkheid (ik ben niet echt, oneerlijk en een kutwijf) en de zijne (je bent een machtswellustige eikel die er niet tegen kan als iemand je tegenspreekt). Deed en doet me weinig, behalve dan dat ik R. dus wel gesmst heb (Drank is overrated. Mannen zijn en blijven vermoeiend... Sorry, laat ons vandaag bellen... Kus. Ps ben ik zo moeilijk? Of was/ben jij zo dom? Of ik?). Ik kan nog aardig volgen waarom ik het meeste heb gesmst. Maar de vraag over was/ben jij zo dom? zegt me echt helemaal niets: waarom heb ik dat gesmst? Wat zat me dwars? Waar ging dat over? Maar vooral: waarom val ik R. daarmee lastig? Ik zat gewoon een beetje met het gesprek met H. maar waarom moet R. daarvoor boeten?
Nou ja, nooit meer drinken dus. Niet dat ik dat ga volhouden. Maar het wordt wel tijd om mezelf weer te leren beheersen, want de grens komt steeds dichter bij. Nog 3 dagen feest in ut durp en daarna maar weer eens een paar weken niet de kroeg in!! Of meteen al vanavond beginnen? Neeeeeeeeeeeeee!
Het was gisteravond wel gezellig in de kroeg. H. nog gezien. Eerst leuk gesproken. Toen ruzie over mijn persoonlijkheid (ik ben niet echt, oneerlijk en een kutwijf) en de zijne (je bent een machtswellustige eikel die er niet tegen kan als iemand je tegenspreekt). Deed en doet me weinig, behalve dan dat ik R. dus wel gesmst heb (Drank is overrated. Mannen zijn en blijven vermoeiend... Sorry, laat ons vandaag bellen... Kus. Ps ben ik zo moeilijk? Of was/ben jij zo dom? Of ik?). Ik kan nog aardig volgen waarom ik het meeste heb gesmst. Maar de vraag over was/ben jij zo dom? zegt me echt helemaal niets: waarom heb ik dat gesmst? Wat zat me dwars? Waar ging dat over? Maar vooral: waarom val ik R. daarmee lastig? Ik zat gewoon een beetje met het gesprek met H. maar waarom moet R. daarvoor boeten?
Nou ja, nooit meer drinken dus. Niet dat ik dat ga volhouden. Maar het wordt wel tijd om mezelf weer te leren beheersen, want de grens komt steeds dichter bij. Nog 3 dagen feest in ut durp en daarna maar weer eens een paar weken niet de kroeg in!! Of meteen al vanavond beginnen? Neeeeeeeeeeeeee!
woensdag, augustus 28, 2002
Ik lig op mijn kussen stil te dromen.... Oh nee, ik zit alweer op mijn stoel met mijn laptop voor mijn neus.... Toen ik thuis kwam was K. er (toch) al; ze had wat tijd te doden. Na een half uurtje ging ze weer weg en straks komt ze weer. Ik heb de slaapbank vast opgemaakt, dan hebben we dat probleem vanavond niet. Ik zit nu te wachten tot de droger klaar is, om daarna het truitje aan te trekken en (vast) naar de kroeg te gaan; als K. er nog niet is, volgt ze direct. Ondertussen wordt ik volledig lekgeprikt door 3, inmiddels 2, muggen.
Vanavond eindelijk weer eens netjes gekookt; catalaanse worstjes en veel broccoli. Weer geen aardappels. Komt ook omdat ik die niet zo lekker vind. En als toetje wat M&M's (vond ik vroeger altijd erg lekker, tegenwoordig bij korte en zeldzame vlagen).
Vanmorgen nog een enorme opsteker gekregen van een (oudere, vrouwelijke) collega, die me bijna 9 maanden niet had gezien. 'Wat zie je er fantastisch uit! Zo slank! En zo sprankelend! Meis, wat heerlijk voor je, wat moet je je goed voelen!'. Toch weer lekker om te horen. Grappig: een aantal mannelijke collega's waar ik het vroeger erg goed mee kon vinden (insinuerende grapjes, zonder bijbedoelingen), zijn ineens wat afstandelijker, maken de grapjes zeker niet meer en kijken soms zelfs een beetje weg. Misschien kan een man me vertellen waar dat aan ligt? Situatie vroeger: hartelijk dikkerdje met relatie. Situatie nu: hartelijk licht volslank typje zonder relatie.
Even de lichten uitgedaan, want er kwamen steeds meer muggen. Ook niet slim, want nu komen ze op het beeldscherm af...... Nou ja, de droger is toch bijna klaar, dus ik zeg maar tot morgen! Mug op beeldscherm! Bloed nu....... En voor de geïnteresseerden: ik ben ietsie minder gefrustreerd, want het was lekker! Maar het tipt er toch echt niet aan! De muggen en ik groeten u!
Vanavond eindelijk weer eens netjes gekookt; catalaanse worstjes en veel broccoli. Weer geen aardappels. Komt ook omdat ik die niet zo lekker vind. En als toetje wat M&M's (vond ik vroeger altijd erg lekker, tegenwoordig bij korte en zeldzame vlagen).
Vanmorgen nog een enorme opsteker gekregen van een (oudere, vrouwelijke) collega, die me bijna 9 maanden niet had gezien. 'Wat zie je er fantastisch uit! Zo slank! En zo sprankelend! Meis, wat heerlijk voor je, wat moet je je goed voelen!'. Toch weer lekker om te horen. Grappig: een aantal mannelijke collega's waar ik het vroeger erg goed mee kon vinden (insinuerende grapjes, zonder bijbedoelingen), zijn ineens wat afstandelijker, maken de grapjes zeker niet meer en kijken soms zelfs een beetje weg. Misschien kan een man me vertellen waar dat aan ligt? Situatie vroeger: hartelijk dikkerdje met relatie. Situatie nu: hartelijk licht volslank typje zonder relatie.
Even de lichten uitgedaan, want er kwamen steeds meer muggen. Ook niet slim, want nu komen ze op het beeldscherm af...... Nou ja, de droger is toch bijna klaar, dus ik zeg maar tot morgen! Mug op beeldscherm! Bloed nu....... En voor de geïnteresseerden: ik ben ietsie minder gefrustreerd, want het was lekker! Maar het tipt er toch echt niet aan! De muggen en ik groeten u!
Hiep hoi! I rule!!! Net bijna drie kwartier (terwijl ik zakelijk aan de telefoon zat hoor, dat wel; ik was wel een beetje aan het werk) zitten stemmen op de Lekkerlangluisterenplaat van het programma Schiffers.FM op Radio 2. Fame van Irene Cara, die wilde ik lekker lang horen. En ondanks een fanclub van The Free All Right now fans is het me gelukt!!! Zit dus nu heerlijk te genieten.
Ben ook bijna klaar met mijn werk; nog wat kleine details afhandelen en dan naar huis alwaar K. pas om 21.30 langskomt (balen; ik had gehoopt dat ze voor het eten zou zorgen, nou mot ik dat zelf doen). Fame! Light up the sky like flame! I'm gonna live forever! Baby remember my name! Heerlijk!
Ben dus nu wel in een kroegstemming, maar nu is het nog te vroeg. Sorry, ik heb verder niets nuttigs te melden. Ik zal hier mee ophouden, nog even werken en dan ophoepelen. Het spijt me van deze onzin.... FAME! Wie weet tot vanavond nog even.
Ben ook bijna klaar met mijn werk; nog wat kleine details afhandelen en dan naar huis alwaar K. pas om 21.30 langskomt (balen; ik had gehoopt dat ze voor het eten zou zorgen, nou mot ik dat zelf doen). Fame! Light up the sky like flame! I'm gonna live forever! Baby remember my name! Heerlijk!
Ben dus nu wel in een kroegstemming, maar nu is het nog te vroeg. Sorry, ik heb verder niets nuttigs te melden. Ik zal hier mee ophouden, nog even werken en dan ophoepelen. Het spijt me van deze onzin.... FAME! Wie weet tot vanavond nog even.
Constatering: hoe meer je werkt, hoe minder je je onzin kwijt kunt in dit hoekje op internet....
Jawel, het werken is weer begonnen! Ik neem nu even pauze (geen lunchpauze; heb besloten niet te lunchen, heb vanmorgen al boterhammen op) en kan dus weer even wat kwijt. Overigens wel dom: ik zit al de hele ochtend achter de computer en zou er dus beter aan doen even te gaan lopen....
Maar goed, ik heb vanmorgen al veel gedaan. En vanmiddag staat het ook niet stil. Vanmorgen 'mijn' informatiebulletin voor medewerkers vast geschreven (moet pas maandag klaar zijn). Nog niet alles, want bepaalde gegevens komen pas maandag. Verder het muzieklijstje uitgetikt dat uit de vergadering van maandag kwam. Dat lijkt weinig werk en onder normaal goede computeromstandigheden is dat ook zo, maar vergeten op te slaan en toen natuurlijk 'Het programma heeft een ongeldige bewerking ondergaan en zal worden afgesloten'. Met mijn collega wel weer uit volle borst gezongen (nu kon het, want we zingen allebei vals). Voorbereidingen tot het plannen van een vergadering buiten de deur getroffen (straks mensen uitnodigen, agenda maken, 'subcommissietijden' plannen en eigen overleg met lokatie van project). Powerpointpresentatie bekeken en afgekraakt (dat moeten ze mij laten doen en niet zelf gaan knoeien). Paar mailtjes gestuurd. Op zoek gegaan naar een verslag van een vergadering van gisteren (niet door mij gemaakt). Verslag gevonden. Niets van begrepen en mijn baas heeft dingen gezegd die niet kloppen. Overleg met collega over vanalles en nog wat, maar vooral over wat er allemaal gedaan moet worden de komende week. Oh ja en over de dingen die baas heeft gezegd die niet kloppen (mannen, je kan ze geen minuut alleen laten). Gesmst met R. Niet zakelijk, maar wel leuk!
Nah, dat was het wel. Ga nu fijn even naar het toilet wandelen en dan weer aan de slag! Dus tot later, al kan ik dat niet beloven; vanmiddag denk ik weinig tijd en vanavond K. op bezoek. Zal wel kroeg worden. Maar de lappietoppie gaat mee naar huis, dus wie weet! Mmmm nog even een persoonlijke noot aan dit stukje: ik heb godsgruwelijk veel zin in sex en klaarkomen.....(weet niet of god het goed vindt dat ik hem in één zin noem met sex en klaarkomen; nou ja, mijn god wel denk ik dan maar). Klaarkomen zonder sex mag ook, maar heeft minder de voorkeur. Zal het echter wel worden, want geen partner voor handen.... Ach, uiteindelijk zal dat klaarkomen er ook wel niet van komen; ik denk niet dat ik dat voorelkaar krijg op het altijd erotische toilet van dit kantoorgebouw en vanavond zit K. een kartonnen muurtje verderop...... Of ze ligt in mijn bed, maar dat is zuiver platonisch..... (meer gemak ivm slaapbank opzetten).
Jawel, het werken is weer begonnen! Ik neem nu even pauze (geen lunchpauze; heb besloten niet te lunchen, heb vanmorgen al boterhammen op) en kan dus weer even wat kwijt. Overigens wel dom: ik zit al de hele ochtend achter de computer en zou er dus beter aan doen even te gaan lopen....
Maar goed, ik heb vanmorgen al veel gedaan. En vanmiddag staat het ook niet stil. Vanmorgen 'mijn' informatiebulletin voor medewerkers vast geschreven (moet pas maandag klaar zijn). Nog niet alles, want bepaalde gegevens komen pas maandag. Verder het muzieklijstje uitgetikt dat uit de vergadering van maandag kwam. Dat lijkt weinig werk en onder normaal goede computeromstandigheden is dat ook zo, maar vergeten op te slaan en toen natuurlijk 'Het programma heeft een ongeldige bewerking ondergaan en zal worden afgesloten'. Met mijn collega wel weer uit volle borst gezongen (nu kon het, want we zingen allebei vals). Voorbereidingen tot het plannen van een vergadering buiten de deur getroffen (straks mensen uitnodigen, agenda maken, 'subcommissietijden' plannen en eigen overleg met lokatie van project). Powerpointpresentatie bekeken en afgekraakt (dat moeten ze mij laten doen en niet zelf gaan knoeien). Paar mailtjes gestuurd. Op zoek gegaan naar een verslag van een vergadering van gisteren (niet door mij gemaakt). Verslag gevonden. Niets van begrepen en mijn baas heeft dingen gezegd die niet kloppen. Overleg met collega over vanalles en nog wat, maar vooral over wat er allemaal gedaan moet worden de komende week. Oh ja en over de dingen die baas heeft gezegd die niet kloppen (mannen, je kan ze geen minuut alleen laten). Gesmst met R. Niet zakelijk, maar wel leuk!
Nah, dat was het wel. Ga nu fijn even naar het toilet wandelen en dan weer aan de slag! Dus tot later, al kan ik dat niet beloven; vanmiddag denk ik weinig tijd en vanavond K. op bezoek. Zal wel kroeg worden. Maar de lappietoppie gaat mee naar huis, dus wie weet! Mmmm nog even een persoonlijke noot aan dit stukje: ik heb godsgruwelijk veel zin in sex en klaarkomen.....(weet niet of god het goed vindt dat ik hem in één zin noem met sex en klaarkomen; nou ja, mijn god wel denk ik dan maar). Klaarkomen zonder sex mag ook, maar heeft minder de voorkeur. Zal het echter wel worden, want geen partner voor handen.... Ach, uiteindelijk zal dat klaarkomen er ook wel niet van komen; ik denk niet dat ik dat voorelkaar krijg op het altijd erotische toilet van dit kantoorgebouw en vanavond zit K. een kartonnen muurtje verderop...... Of ze ligt in mijn bed, maar dat is zuiver platonisch..... (meer gemak ivm slaapbank opzetten).
Tja, gisteren niet zoveel geschreven. Ik had aan het begin van de middag nog wel een stukje over een onverwacht vrije middag, maar helaas; ik drukte internet uit, voordat ik had gepost.
Goed, gistermiddag dus onverwacht vrij: om ongeveer 12.30 kwam een collega redelijk in paniek naar me toe. 'Ik heb een laptop nodig en de jouwe is de enige in het pand. Mag ik hem pleaseplease een uurtje of misschien 2 lenen?' Dat mocht. Maar omdat ik geen zin had om te wachten zonder computer, heb ik lekker vrij genomen. Uiteindelijk ging ik toch pas om 15.00 uur terug (toen de computer er al bijna weer was), want ik heb nog een nieuwe collega geholpen met systeembeheer/helpdeskproblemen*. Daarna zou ik gaan skeeleren, maar ik bedacht dat ik ook nog langs de bank moest, dus dat heb ik eerst gedaan. En toen toch maar even snel naar huis om me om te kleden. Gelukkig maar......
* zijn systeembeheerders nou echt wereldvreemd en onaardig en niet servicegericht? En zijn ze echt niet veel slimmer op de computer dan ik ben? Uiteindelijk heb IK het probleem opgelost en daarvoor de helpdeskmeneer bedankt en die zei nog 'graag gedaan' ook.......
Want toen ik thuis kwam, stond mijn laminaatvloer nogal bol en kraakte dat het een lieve lust was. Doordat het zo vochtig was, was het laminaat (nog) verder uitgezet, waardoor het op de pijnplek die ik al geconstateerd had echt niet meer te houden was. Snel paps gebeld 'Wat moet ik nou doen, zonder dat ik mijn hele vloer verknoei?'. In gezamenlijk overleg tot de conclusie gekomen dat ik het kleine randje moest wegbikken. Dus eerst een klein groefje gemaakt met een (bot) stanleymes. In dat groefje een schroevendraaier en hameren maar. Stofzuiger erbij. En hameren maar. Toen ik het (eerste) pijnpuntje had weggewerkt, klonk er een luide knal en vervolgens bleek de hele muur van 2 meter een pijnpunt. Het laminaat was er muurvast en strak tegenaan geschoven. Dus nieuwe groefjes gemaakt en opnieuw aan de slag met schroevendraaier (beitel was handiger en sneller en scherper geweest) en hamer. Ruim twee uur heb ik zweten. Maar nu ligt mijn vloer weer strak en zonder kreunen op de vloer. Pffffff gelukkig!
Toen was het inmiddels 18.00 uur en nogal dreigend buiten, dus ik heb alweer niet geskeelerd. Ik word binnenkort boos op mij!
Om 20.00 uur ex even snel op bezoek om nog iets van mij af te leveren. Hij was erg onder de indruk van mijn flatje. En vooral van het feit dat ik er zelf zoveel had gedaan. Hij zag er iets beter uit dan vorige week en we konden redelijk ontspannen met elkaar praten. Wel maar kort, want hij had het natuurlijk heel erg druk.
Verder de hele avond zitten lezen (heb niet eens gegeten: me stout!) in Icoon, alweer van Forsyth. Spannend en nu bijna uit. Rond 23.30 nog even met R. gebeld die erg moe was na een inspannende dag (maar nu lekker ging slapen omdat hij mij nog even had gehoord). En toen ben ik ook lekker gaan slapen. Tot vanmorgen vroeg, want toen moest ik eruit...... En nu zit ik op mijn werk en ga ik er weer eens lekker tegenaan!
Goed, gistermiddag dus onverwacht vrij: om ongeveer 12.30 kwam een collega redelijk in paniek naar me toe. 'Ik heb een laptop nodig en de jouwe is de enige in het pand. Mag ik hem pleaseplease een uurtje of misschien 2 lenen?' Dat mocht. Maar omdat ik geen zin had om te wachten zonder computer, heb ik lekker vrij genomen. Uiteindelijk ging ik toch pas om 15.00 uur terug (toen de computer er al bijna weer was), want ik heb nog een nieuwe collega geholpen met systeembeheer/helpdeskproblemen*. Daarna zou ik gaan skeeleren, maar ik bedacht dat ik ook nog langs de bank moest, dus dat heb ik eerst gedaan. En toen toch maar even snel naar huis om me om te kleden. Gelukkig maar......
* zijn systeembeheerders nou echt wereldvreemd en onaardig en niet servicegericht? En zijn ze echt niet veel slimmer op de computer dan ik ben? Uiteindelijk heb IK het probleem opgelost en daarvoor de helpdeskmeneer bedankt en die zei nog 'graag gedaan' ook.......
Want toen ik thuis kwam, stond mijn laminaatvloer nogal bol en kraakte dat het een lieve lust was. Doordat het zo vochtig was, was het laminaat (nog) verder uitgezet, waardoor het op de pijnplek die ik al geconstateerd had echt niet meer te houden was. Snel paps gebeld 'Wat moet ik nou doen, zonder dat ik mijn hele vloer verknoei?'. In gezamenlijk overleg tot de conclusie gekomen dat ik het kleine randje moest wegbikken. Dus eerst een klein groefje gemaakt met een (bot) stanleymes. In dat groefje een schroevendraaier en hameren maar. Stofzuiger erbij. En hameren maar. Toen ik het (eerste) pijnpuntje had weggewerkt, klonk er een luide knal en vervolgens bleek de hele muur van 2 meter een pijnpunt. Het laminaat was er muurvast en strak tegenaan geschoven. Dus nieuwe groefjes gemaakt en opnieuw aan de slag met schroevendraaier (beitel was handiger en sneller en scherper geweest) en hamer. Ruim twee uur heb ik zweten. Maar nu ligt mijn vloer weer strak en zonder kreunen op de vloer. Pffffff gelukkig!
Toen was het inmiddels 18.00 uur en nogal dreigend buiten, dus ik heb alweer niet geskeelerd. Ik word binnenkort boos op mij!
Om 20.00 uur ex even snel op bezoek om nog iets van mij af te leveren. Hij was erg onder de indruk van mijn flatje. En vooral van het feit dat ik er zelf zoveel had gedaan. Hij zag er iets beter uit dan vorige week en we konden redelijk ontspannen met elkaar praten. Wel maar kort, want hij had het natuurlijk heel erg druk.
Verder de hele avond zitten lezen (heb niet eens gegeten: me stout!) in Icoon, alweer van Forsyth. Spannend en nu bijna uit. Rond 23.30 nog even met R. gebeld die erg moe was na een inspannende dag (maar nu lekker ging slapen omdat hij mij nog even had gehoord). En toen ben ik ook lekker gaan slapen. Tot vanmorgen vroeg, want toen moest ik eruit...... En nu zit ik op mijn werk en ga ik er weer eens lekker tegenaan!
dinsdag, augustus 27, 2002
Gisteravond, behalve boodschappen, helemaal niets gedaan: alleen maar voor het kassie gehangen. Ik was niet van plan om te gaan kijken, maar toen ik eenmaal begonnen was hield ik niet meer op. En wat heb ik nou gezien? Ik heb echt geen idee, behalve de laatste twee programma's waar ik (ook maar half, want ik sliep ook bijna) naar gekeken heb: BNN at Work en 'Je zal het maar hebben'. Beide vond ik ze leuk. Daarom ben ik denk ik ook blijven zitten.......Maar het gaat wel in tegen het principe dat ik, sinds ik alleen woon, probeer te hebben: je zoekt op wat je wil zien (was tot een week geleden zonder afstandsbediening en dus teletekst niet erg makkelijk, want ik vergat het op kantoor te doen), daar kijk je naar en als het is afgelopen, dan stop je met kijken.
Ach, het is bijna het einde van de maand. Dan wordt mijn kabel waarschijnlijk afgesloten (DANK UPC, voor jullie fantastische (klanten)service) en dan is het helemaal afgelopen met kassie kijken (behalve videofilms en programma's die vrienden op willen nemen voor me). Dus ik mocht er nog even van genieten zeg maar... Nee, ik was gewoon te moe om iets anders te doen. Rond 23.00 in het bedje gestapt. Hoofdstukje gelezen. Boven boek in slaap gevallen. Om 00.15 licht uitgedaan. Doorgeslapen.
Nou, dah was dus niet echt een interessante avond. En toch lukt het me nog om er ruim twee alinea's over te schrijven.......
Ach, het is bijna het einde van de maand. Dan wordt mijn kabel waarschijnlijk afgesloten (DANK UPC, voor jullie fantastische (klanten)service) en dan is het helemaal afgelopen met kassie kijken (behalve videofilms en programma's die vrienden op willen nemen voor me). Dus ik mocht er nog even van genieten zeg maar... Nee, ik was gewoon te moe om iets anders te doen. Rond 23.00 in het bedje gestapt. Hoofdstukje gelezen. Boven boek in slaap gevallen. Om 00.15 licht uitgedaan. Doorgeslapen.
Nou, dah was dus niet echt een interessante avond. En toch lukt het me nog om er ruim twee alinea's over te schrijven.......
maandag, augustus 26, 2002
Het was een enerverende dag vandaag....... Uiteindelijk heb ik het druk genoeg gehad. Eerst maar eens even overlegd met mijn collega over mijn functie: hoe ziet hij het een en ander? Nou, da's dus wat ik altijd al deed en meer en minder; meer verantwoordelijkheden, meer overleg en nog meer 'spin in het web' en minder administratief. Het tegenovergestelde van mijn baas zeg maar.... Toen de vergadering. Raar om daar voor het eerst sinds bijna een jaar weer (operationeel) bij te zitten. Goed ook, al voelde het wel als vechten om mijn plek en mijn 'autoriteit' op bepaalde gebieden. Er zijn gewoon dingen die ik uit ervaring weet, waar andere mensen ineens andere ideeen over hebben. Dat mag, maar dan moet je wel even nagaan of het haalbaar is en mij niet aankijken alsof ik van niets weet. En al helemaal niet via een ubocht en een jijbak je zin doordouwen.... Is dus ook mislukt; uiteindelijk werd er een (halfslachtig) compromis bereikt waar ik nu mee ga proberen te werken. Maar eens kijken of dat lukt....
Ik geloof dat vooral mijn baas moeite had met mijn, nieuwe, wat meer assertieve houding. Vroeger was ik stiller in een vergadering en probeerde met 'bilateraaltjes' dingen voor elkaar te krijgen. Nu zeg ik het gewoon in de vergadering. Wat lastig is, want mijn rol moest van mijn baas juist meer naar de achtergrond. Not dus! En als hij het er niet mee eens is......
Vanmiddag (net van terug) een overleg met een paar artiesten over een project. Liedjes uitzoeken voor een optreden. Errug leuk: we hebben met 4 man uit volle borst zitten zingen (waarbij ik mijn borst soms maar een beetje inhield, want opboksen tegen professionals is misschien niet slim.....). Of het echt nuttig was dat ik het overleg bijwoonde weet ik niet, maar het was wel leuk! En ook inspannend! En in ieder geval weten die mensen (weer) wie ik ben en wie ze aan moeten/kunnen spreken. Da's ook goed!
Sowieso merk ik dat mensen er weer achter komen dat ik terug ben: meer mail en vooral meer telefoon en nog meer problemen 'echt ik ben zo blij dat je weer terug bent, want jij bent de enige aan wie ik aan kon denken die dit kan oplossen.....'. Feels so good!
Nu ga ik als de sodemieter naar huis. De werkdag heeft inmiddels ruim 10 uur geduurd (met werklunch), dus het mag ook wel. Nog even boodschappen doen en dan uitgebreid op de bank met boek! Als het morgen niet regent ga ik op de fiets naar kantoor (en als het niet te hard waait), dus ik laat mijn computertje op kantoor staan (scheelt een boel gesleep op de fiets). Vanavond dus zeker geen posts meer!
Communicatierapport = af; morgen bespreking. Formuliertje = naar verdieping hoger; nu maanden wachten op goedkeuring. Mail naar stoute collega's die niks aanleveren = nog niet gestuurd; morgen in een vergadering hun bazen er maar op aanspreken.....
Oh wat voelt het goed om weer (bijna) helemaal terug te zijn!
Ik geloof dat vooral mijn baas moeite had met mijn, nieuwe, wat meer assertieve houding. Vroeger was ik stiller in een vergadering en probeerde met 'bilateraaltjes' dingen voor elkaar te krijgen. Nu zeg ik het gewoon in de vergadering. Wat lastig is, want mijn rol moest van mijn baas juist meer naar de achtergrond. Not dus! En als hij het er niet mee eens is......
Vanmiddag (net van terug) een overleg met een paar artiesten over een project. Liedjes uitzoeken voor een optreden. Errug leuk: we hebben met 4 man uit volle borst zitten zingen (waarbij ik mijn borst soms maar een beetje inhield, want opboksen tegen professionals is misschien niet slim.....). Of het echt nuttig was dat ik het overleg bijwoonde weet ik niet, maar het was wel leuk! En ook inspannend! En in ieder geval weten die mensen (weer) wie ik ben en wie ze aan moeten/kunnen spreken. Da's ook goed!
Sowieso merk ik dat mensen er weer achter komen dat ik terug ben: meer mail en vooral meer telefoon en nog meer problemen 'echt ik ben zo blij dat je weer terug bent, want jij bent de enige aan wie ik aan kon denken die dit kan oplossen.....'. Feels so good!
Nu ga ik als de sodemieter naar huis. De werkdag heeft inmiddels ruim 10 uur geduurd (met werklunch), dus het mag ook wel. Nog even boodschappen doen en dan uitgebreid op de bank met boek! Als het morgen niet regent ga ik op de fiets naar kantoor (en als het niet te hard waait), dus ik laat mijn computertje op kantoor staan (scheelt een boel gesleep op de fiets). Vanavond dus zeker geen posts meer!
Communicatierapport = af; morgen bespreking. Formuliertje = naar verdieping hoger; nu maanden wachten op goedkeuring. Mail naar stoute collega's die niks aanleveren = nog niet gestuurd; morgen in een vergadering hun bazen er maar op aanspreken.....
Oh wat voelt het goed om weer (bijna) helemaal terug te zijn!
Mmmm, dacht ik een uur geleden nog dat het vandaag een lekkere en drukke dag zou worden, weet ik nu dat het toch weer anders wordt.... De vergadering gaat wel door, maar voor de rest ligt er weer helemaal niets waar ik me mee bezig kan houden, behalve het persoonlijk (want de interne post verdwijnt nog wel eens) afleveren van een formuliertje op de verdieping boven mij. Datgene waarvan ik dacht dat ik kon gaan doen (telefoonboekje maken; lekker knoeien met layouts), kan ik dus niet doen: ruim de helft van de gevraagde gegevens is na ruim 3 weken nog niet binnen. Nog niet eens een mailtje met: het duurt nog even..... Dus vandaag maar weer eens bozig mailen met diegenen die niets hebben laten horen!
Oh, en ik lees nu iets over het nieuwe communicatiesysteem: de test is goed verlopen.... Mijn rapportje nu echt snel gaan afmaken dus!
Oh, en ik lees nu iets over het nieuwe communicatiesysteem: de test is goed verlopen.... Mijn rapportje nu echt snel gaan afmaken dus!
En jawel, joepie, gisteravond kwam Rob toch even op bezoek...... Dat voelde goed; het was goed hem te zien en hij zag er (eindelijk) ontspannen uit. Jammer genoeg kon hij niet blijven en dat vond hij zelf ook jammer. En dat laatste was volgens mij oprecht! En dat voelde nog beter. Toen hij onderweg was hebben we nog met elkaar gebeld en nu is het weer een tijdje rustig.... Voor hoe lang? Joost (eerste keer dat ik een naam opschrijf) mag het weten!
Gisteren goed bezig geweest in huis. Schoongemaakt! Dat wil zeggen: vloer van onder tot boven geboend, want dat was nodig (een paar dagen geleden had ik het er al over, maar toen had ik de moed er niet voor.....). Verder gesnackt (maar het gewicht nog altijd 69.5 vanmorgen, dus het kon geen kwaad), Ocean's eleven gekeken (zou ik een Brad Pitt addict worden; hij was al weer zo lekker) en begonnen in een nieuw boek van Forsyth.
Intermezzo: Gadverdamme wat is de koffie smerig vanochtend...... Smaakt verbrand. Blech!
Vannacht rond 01 gaan slapen tot 07. En ik ben uitgeslapen!
Vanmiddag heb ik (de eerste) 'wat gaan we de komende maanden allemaal doen en wie regelt dat allemaal' vergadering. De eerste echte test om te zien hoe mijn functie eruit blijft/gaat zien. Hoewel ik me niet echt zorgen maak, vind ik dat toch wel spannend. Ik bedoel: het is toch van belang of je baan de leukste baan van Nederland blijft..... Als dat niet zo is, dan ga ik in de vijfde versnelling op zoek naar iets nieuws. Blijft het leuk, dan blijf ik in de tweede versnelling, maar ik blijf wel in een versnelling!
Nou, dat is het wel zo ongeveer. Even geen belangwekkende zaken, al maalt er wel iets in mijn hoofd. Maar dat kan ik hier niet kwijt...... Dat is iets dat ik echt in mijn eentje en op geen enkele wijze schriftelijk vastgelegd kan besluiten. Dat spijt me enorm, want als ik het op zou schrijven, zou het waarschijnlijk minder groot boven mijn hoofd hangen en zou ik er in ieder geval eens goed genuanceerd over na kunnen denken. Maar ja, hoeveel ik ook geloof in de anonimiteit van dit dagboek, toch geloof ik er niet sterk genoeg in. Over een jaar, als alles achter de rug is, dan misschien wel.....
Ding dat zeker is: voor R. voel ik meer dan voor de anderen! En ergens begin ik langzamerhand te geloven dat hij (ook) verliefd is op mij.
Gisteren goed bezig geweest in huis. Schoongemaakt! Dat wil zeggen: vloer van onder tot boven geboend, want dat was nodig (een paar dagen geleden had ik het er al over, maar toen had ik de moed er niet voor.....). Verder gesnackt (maar het gewicht nog altijd 69.5 vanmorgen, dus het kon geen kwaad), Ocean's eleven gekeken (zou ik een Brad Pitt addict worden; hij was al weer zo lekker) en begonnen in een nieuw boek van Forsyth.
Intermezzo: Gadverdamme wat is de koffie smerig vanochtend...... Smaakt verbrand. Blech!
Vannacht rond 01 gaan slapen tot 07. En ik ben uitgeslapen!
Vanmiddag heb ik (de eerste) 'wat gaan we de komende maanden allemaal doen en wie regelt dat allemaal' vergadering. De eerste echte test om te zien hoe mijn functie eruit blijft/gaat zien. Hoewel ik me niet echt zorgen maak, vind ik dat toch wel spannend. Ik bedoel: het is toch van belang of je baan de leukste baan van Nederland blijft..... Als dat niet zo is, dan ga ik in de vijfde versnelling op zoek naar iets nieuws. Blijft het leuk, dan blijf ik in de tweede versnelling, maar ik blijf wel in een versnelling!
Nou, dat is het wel zo ongeveer. Even geen belangwekkende zaken, al maalt er wel iets in mijn hoofd. Maar dat kan ik hier niet kwijt...... Dat is iets dat ik echt in mijn eentje en op geen enkele wijze schriftelijk vastgelegd kan besluiten. Dat spijt me enorm, want als ik het op zou schrijven, zou het waarschijnlijk minder groot boven mijn hoofd hangen en zou ik er in ieder geval eens goed genuanceerd over na kunnen denken. Maar ja, hoeveel ik ook geloof in de anonimiteit van dit dagboek, toch geloof ik er niet sterk genoeg in. Over een jaar, als alles achter de rug is, dan misschien wel.....
Ding dat zeker is: voor R. voel ik meer dan voor de anderen! En ergens begin ik langzamerhand te geloven dat hij (ook) verliefd is op mij.
zondag, augustus 25, 2002
Gisteren helemaal niet de behoefte gehad om ook maar iets te schrijven. Vandaag eigenlijk ook niet, maar een dagboek heet niet voor niets dagboek.... Eigenlijk is er ook niets gebeurd. Nadat ik vrijdag de 3 boeken uit de bieb ben gaan halen, ben ik in een van hen gaan lezen (De Onderhandelaar) en toen ik ermee begon wist ik het al: dit boek moet uit. Nou ja, toen ik door de eerste 20 bladzijden heen was. Dus tot net heb ik dwangmatig zitten lezen. Echt alles wijkt ervoor; gisteren de boodschappen, het skeeleren, het doen van iets nuttigs. Vandaag heb ik ook nog niets anders gedaan dan lezen (en slapen). Het boek is nu echter uit, dus ik dacht, kom..... toch nog even laten weten dat ik nog leef!
Gisteravond nog wel naar Carré geweest. Freek was aardig, maar niet zo sterk als ik had verwacht. Het Metropole Orkest was even goed als altijd, al had ik vanavond zelfs het idee dat ze het leuk vonden om te spelen...... Daarna door vrienden (die ook toevallig in Carré zaten) naar hun huis gebracht. En daar kwam een klein schokje; er had 10 centimeter water in hun woonkamer (en alle woonkamers in hun straat) gestaan; een soort vloedgolf.... Alles zeiknat. Kortsluiting, Stereo (op vloer) naar kloten, banken, stoelen, papieren, alles dreef. We hebben wat dingetjes opgeruimd, weg- en op de verwarming te drogen gelegd en toen zijn ze naar bed gegaan. Wat moet je anders? Je kan echt helemaal niks..... Nu zitten ze bij het voetballuh en vanavond slapen ze bij haar ouders, waarschijnlijk voor een tijdje.....
Toen ik bij hen wegging en door het dorp liep zag ik dat anderen ook nogal last van het water hadden gehad; de ene na de andere winkeldeur stond open en uit de ene na de andere deur kwamen golven water naar buiten. Toen ik bij de kroeg aankwam was die gesloten. En daar ben ik wel een beetje bezorgd over, want het was nog geen sluitingstijd. En de kroeg ligt hoog genoeg om geen last te hebben van binnenstromend water (of het moet de kelder geweest zijn). Er zal toch niet iets gebeurd zijn? Vechtpartij of zo..... Maar dat kan ik me niet voorstellen, want dan was er nog wel wat van (voorbije) politie-activiteiten te zien geweest.
Nou ja, zometeen maar even langsschuifelen. Verder heb ik niets te melden. Wil ik ook niets melden, maar zit ik gewoon lekker te 'zelven'. Gelukkig gaat het volgens mij zo regenen, wat inhoudt dat ik me zonder schuldgevoel op de bank kan begraven met Ocean's Eleven, die ik gisteren van vrienden heb meegekregen. En dan blijf ik benieuwd of R. vanavond nog komt. Ergens hoop ik het, want nu alle vuren van de afgelopen week een beetje gedoofd zijn, en ik (veel) heb nagedacht en gevoeld, voel ik toch dat mijn gevoel voor R. het sterkst is. Of komt dat alleen omdat de kans dat ik hem snel zie zo groot is? Nee, in mijn ogen was de afgelopen week echt een soort aanloopklimaxachtige situatie richting de volle maan. Een week die ik even nodig had om me goed te voelen over mezelf, maar die me ook stevig aan het denken heeft gezet, ook buiten mijn epistels hier. Een week die ik voorlopig even niet zal vergeten..... En een week waarin na alle hoogtepunten (vrijdag zoenen met G., woensdag zoenen en zo met H.) mijn hart een sprongetje maakte toen R. belde.... Dat zegt toch iets. Al ga ik er ook niet teveel waarde aan hechten, want dan ben ik weer terug bij af, omdat R. heel misschien vanavond (even) langswipt, maar dan ook weer weken weg is. Ik slettebak dus even lekker door, maar met het verstand iets minder op 0. Pakken wie ik pakken wil en alleen als ik dat echt wil! Maar dus niet pakken wat mij pakken wil; da's te makkelijk!
Gisteravond nog wel naar Carré geweest. Freek was aardig, maar niet zo sterk als ik had verwacht. Het Metropole Orkest was even goed als altijd, al had ik vanavond zelfs het idee dat ze het leuk vonden om te spelen...... Daarna door vrienden (die ook toevallig in Carré zaten) naar hun huis gebracht. En daar kwam een klein schokje; er had 10 centimeter water in hun woonkamer (en alle woonkamers in hun straat) gestaan; een soort vloedgolf.... Alles zeiknat. Kortsluiting, Stereo (op vloer) naar kloten, banken, stoelen, papieren, alles dreef. We hebben wat dingetjes opgeruimd, weg- en op de verwarming te drogen gelegd en toen zijn ze naar bed gegaan. Wat moet je anders? Je kan echt helemaal niks..... Nu zitten ze bij het voetballuh en vanavond slapen ze bij haar ouders, waarschijnlijk voor een tijdje.....
Toen ik bij hen wegging en door het dorp liep zag ik dat anderen ook nogal last van het water hadden gehad; de ene na de andere winkeldeur stond open en uit de ene na de andere deur kwamen golven water naar buiten. Toen ik bij de kroeg aankwam was die gesloten. En daar ben ik wel een beetje bezorgd over, want het was nog geen sluitingstijd. En de kroeg ligt hoog genoeg om geen last te hebben van binnenstromend water (of het moet de kelder geweest zijn). Er zal toch niet iets gebeurd zijn? Vechtpartij of zo..... Maar dat kan ik me niet voorstellen, want dan was er nog wel wat van (voorbije) politie-activiteiten te zien geweest.
Nou ja, zometeen maar even langsschuifelen. Verder heb ik niets te melden. Wil ik ook niets melden, maar zit ik gewoon lekker te 'zelven'. Gelukkig gaat het volgens mij zo regenen, wat inhoudt dat ik me zonder schuldgevoel op de bank kan begraven met Ocean's Eleven, die ik gisteren van vrienden heb meegekregen. En dan blijf ik benieuwd of R. vanavond nog komt. Ergens hoop ik het, want nu alle vuren van de afgelopen week een beetje gedoofd zijn, en ik (veel) heb nagedacht en gevoeld, voel ik toch dat mijn gevoel voor R. het sterkst is. Of komt dat alleen omdat de kans dat ik hem snel zie zo groot is? Nee, in mijn ogen was de afgelopen week echt een soort aanloopklimaxachtige situatie richting de volle maan. Een week die ik even nodig had om me goed te voelen over mezelf, maar die me ook stevig aan het denken heeft gezet, ook buiten mijn epistels hier. Een week die ik voorlopig even niet zal vergeten..... En een week waarin na alle hoogtepunten (vrijdag zoenen met G., woensdag zoenen en zo met H.) mijn hart een sprongetje maakte toen R. belde.... Dat zegt toch iets. Al ga ik er ook niet teveel waarde aan hechten, want dan ben ik weer terug bij af, omdat R. heel misschien vanavond (even) langswipt, maar dan ook weer weken weg is. Ik slettebak dus even lekker door, maar met het verstand iets minder op 0. Pakken wie ik pakken wil en alleen als ik dat echt wil! Maar dus niet pakken wat mij pakken wil; da's te makkelijk!
zaterdag, augustus 24, 2002
Oeh, wauw, jeetje… Wat een volledig foute avond! Wel goed, want mijn andermanskennis is weer eens getest. Hoe dom kan een blonde vrouw zijn??
Na mijn laatste post naar het theatertje gegaan. En wie staat daar achter de bar? Juist, G. En meteen vroeg ik me af hoe dom ik was, want ik had het kunnen verwachten. Maar goed. Leuke avond. Aardige band. Geen echte bezieling, maar wie weet komt dat nog (nu al vast een ps: typen met een stuk in je kraag is niet makkelijk!). Maar oké; G. achter de bar; H. achter de knoppen….
Einde van de avond. Ik zit te praten met M. een vriendin uit de kroeg (de halve kroeg zat er). H.. ziet me en doet niks, behalve druk met kabeltjes. G. doet ook niks, behalve kas tellen. En kijken.
Uiteindelijk zeg ik tegen M. dat ik naar H. moet; hij heeft me immers uitgenodigd. Maar H. loopt net weg, naar buiten. Ik loop naar de kroeg. Daar word ik, ongelogen, en vrijwel volledig ongewenst, drie keer ‘op mijn bek genomen’, door aardige, vaag en minder vaag bekende mannen. H., die dus kennelijk naar de kroeg was gelopen, ziet dat. Ik ga praten met A., want die is niet gecompliceerd, daar wil ik niet mee naar bed en zo. En A. is altijd zichzelf en eerlijk. Oh ja, en de tap was ook bij A. in de buurt.
Het is de laatste ronde en we praten nog wat (A., H. en ik) en H. gaat me naar huis brengen. En toen begon het gedonder. Hij wilde per sé fietsen en ik niet; niet voorop en niet achterop! Hij wilde nog wat geblabla en vooral dat ik deed wat hij zei. En noemde mij iemand die hem commando’s geeft. Dus ik zei (niet geheel naar de onwaarheid): That’s me! En toen liep hij weg. Nou dan kent hij mij nog niet. Ik ga niet smeken of zo! Dus ik ben op het fietsje gestapt en naar huis gereden, waar ik nu dus ben. Zonder sex (da’s dan wel weer sneu voor mij!). A. zei het eigenlijk al vanavond; H. is een goeie vent, totdat hij iemand tegenover zich krijgt die sterker is en zich niet de les laat lezen.
Nah, duidelijk! Maar ik zit dus nu zonder sex en zal tot zondag (R.) moeten wachten. Als hij tenminste langer dan 3 minuten blijft. Stupid me!!!! Over gefrustreerd gesproken. En wist u dat het vanavond volle maan schijnt te zijn? Niet zo gek dus, dat ik me gefrustreerd voel. En dat ik 3 keer ‘genomen’ ben…... En als ik nou maar een paar seconden in G. zijn ogen had gekeken…. Maar nee, ik ben een sufferd met principes; one guy per evening. En niet de kansen verdelen…. BLOND!!! DOM!!!! Nooit meer doen! Goede les…..
Nog even dit stukkie posten (even = paar lange minuten, want eerst in word getypt en dan pas inbellen) en dan ga ik, gefrustreerd, maar gelukkig, want ik heb me niet laten ‘nemen’ door een eikel met ‘ik ben de baas en zij doet maar precies wat ik wil’ frustraties (werd vanavond al voor H. gewaarschuwd door M. dus was ook wel een beetje op mijn hoede, anders had ik het misschien wel gepikt voor de lieve goede sex).
Maar goed, het is dus nog altijd wel volle maan (ga nu even opstaan en zoeken aan de hemel om het zeker te weten…. Ben zo terug). Geen maan te zien: bewolkt. Maar iedereen zegt het, dus tot het tegendeel bewezen is (of tot ik vind dat het genoeg is, zo ben ik ook wel weer) is het zo! Dus: het schijnt volle maan te zijn en ik zit alleen…..
Kom ik terug bij R. de eennalaatstekeer dat het vollemaan was is mijn verliefdheid voor R. begonnen tijdens ons allereerste telefoongesprek.
I go kill me now….
Niet echt hoor; ik ga gewoon slapen! Maar in mijn slaap go I kill me now! Want als ik……. Ach wat, als niks. Ik ben gewoon stom! Nu maar wachten op zondagavond… Of morgen kijken of G. in de kroeg is? Hij was er vanavond (de laatste 5 minuten tot de laatste ronde; toen kwam ik ook pas binnen…..) ook niet. Must kill me now gewoon echt, dat snapt iedereen nu! Ik ben een verslaafde! En nu ga ik posten en dan slapen en dan morgen weer een dag! Kus, trusten en slaap lekker en tot morgen!
Ikke!
P.S. het is echt volle maan, of toch tenminste bijna, of net geweest…… Oh ja, en ik ben dronken, dus alles wat hiervoor geschreven is, is niet geschreven…. Oh nee, in dronkenschap is men eerlijk, dus het is waar (en ik heb de backspace nog nooit zo vaak gebruikt als vannet……..).
En dan heb ik ook nog de hik......
Na mijn laatste post naar het theatertje gegaan. En wie staat daar achter de bar? Juist, G. En meteen vroeg ik me af hoe dom ik was, want ik had het kunnen verwachten. Maar goed. Leuke avond. Aardige band. Geen echte bezieling, maar wie weet komt dat nog (nu al vast een ps: typen met een stuk in je kraag is niet makkelijk!). Maar oké; G. achter de bar; H. achter de knoppen….
Einde van de avond. Ik zit te praten met M. een vriendin uit de kroeg (de halve kroeg zat er). H.. ziet me en doet niks, behalve druk met kabeltjes. G. doet ook niks, behalve kas tellen. En kijken.
Uiteindelijk zeg ik tegen M. dat ik naar H. moet; hij heeft me immers uitgenodigd. Maar H. loopt net weg, naar buiten. Ik loop naar de kroeg. Daar word ik, ongelogen, en vrijwel volledig ongewenst, drie keer ‘op mijn bek genomen’, door aardige, vaag en minder vaag bekende mannen. H., die dus kennelijk naar de kroeg was gelopen, ziet dat. Ik ga praten met A., want die is niet gecompliceerd, daar wil ik niet mee naar bed en zo. En A. is altijd zichzelf en eerlijk. Oh ja, en de tap was ook bij A. in de buurt.
Het is de laatste ronde en we praten nog wat (A., H. en ik) en H. gaat me naar huis brengen. En toen begon het gedonder. Hij wilde per sé fietsen en ik niet; niet voorop en niet achterop! Hij wilde nog wat geblabla en vooral dat ik deed wat hij zei. En noemde mij iemand die hem commando’s geeft. Dus ik zei (niet geheel naar de onwaarheid): That’s me! En toen liep hij weg. Nou dan kent hij mij nog niet. Ik ga niet smeken of zo! Dus ik ben op het fietsje gestapt en naar huis gereden, waar ik nu dus ben. Zonder sex (da’s dan wel weer sneu voor mij!). A. zei het eigenlijk al vanavond; H. is een goeie vent, totdat hij iemand tegenover zich krijgt die sterker is en zich niet de les laat lezen.
Nah, duidelijk! Maar ik zit dus nu zonder sex en zal tot zondag (R.) moeten wachten. Als hij tenminste langer dan 3 minuten blijft. Stupid me!!!! Over gefrustreerd gesproken. En wist u dat het vanavond volle maan schijnt te zijn? Niet zo gek dus, dat ik me gefrustreerd voel. En dat ik 3 keer ‘genomen’ ben…... En als ik nou maar een paar seconden in G. zijn ogen had gekeken…. Maar nee, ik ben een sufferd met principes; one guy per evening. En niet de kansen verdelen…. BLOND!!! DOM!!!! Nooit meer doen! Goede les…..
Nog even dit stukkie posten (even = paar lange minuten, want eerst in word getypt en dan pas inbellen) en dan ga ik, gefrustreerd, maar gelukkig, want ik heb me niet laten ‘nemen’ door een eikel met ‘ik ben de baas en zij doet maar precies wat ik wil’ frustraties (werd vanavond al voor H. gewaarschuwd door M. dus was ook wel een beetje op mijn hoede, anders had ik het misschien wel gepikt voor de lieve goede sex).
Maar goed, het is dus nog altijd wel volle maan (ga nu even opstaan en zoeken aan de hemel om het zeker te weten…. Ben zo terug). Geen maan te zien: bewolkt. Maar iedereen zegt het, dus tot het tegendeel bewezen is (of tot ik vind dat het genoeg is, zo ben ik ook wel weer) is het zo! Dus: het schijnt volle maan te zijn en ik zit alleen…..
Kom ik terug bij R. de eennalaatstekeer dat het vollemaan was is mijn verliefdheid voor R. begonnen tijdens ons allereerste telefoongesprek.
I go kill me now….
Niet echt hoor; ik ga gewoon slapen! Maar in mijn slaap go I kill me now! Want als ik……. Ach wat, als niks. Ik ben gewoon stom! Nu maar wachten op zondagavond… Of morgen kijken of G. in de kroeg is? Hij was er vanavond (de laatste 5 minuten tot de laatste ronde; toen kwam ik ook pas binnen…..) ook niet. Must kill me now gewoon echt, dat snapt iedereen nu! Ik ben een verslaafde! En nu ga ik posten en dan slapen en dan morgen weer een dag! Kus, trusten en slaap lekker en tot morgen!
Ikke!
P.S. het is echt volle maan, of toch tenminste bijna, of net geweest…… Oh ja, en ik ben dronken, dus alles wat hiervoor geschreven is, is niet geschreven…. Oh nee, in dronkenschap is men eerlijk, dus het is waar (en ik heb de backspace nog nooit zo vaak gebruikt als vannet……..).
En dan heb ik ook nog de hik......
vrijdag, augustus 23, 2002
Het besluit is genomen. Ik ga vanavond naar het plaatselijke theater (doet ook dienst als filmhuis, discotheek eens in de 4 maanden en buurthuis) om het optreden van de band en van H. (geluidsman) te zien. Ik heb hem aan het einde van de middag een smsje gestuurd: Vind je het nog leuk als ik vanavond kom? Antwoord: TOT VANAVOND!!! Een ja dus...... En nu maar hopen dat ik vannacht niet alleen slaap, want daar heb ik helemaal geen zin in. Lijkt me ook geen wijsheid om vanavond met H. naar de kroeg te gaan, want G. is daar zeker ook......
Vanmiddag eindelijk naar de bieb geweest om me daar ernstig te verontschuldigen: precies een jaar geleden had ik twee boeken geleend en die heb ik kwijt gemaakt. In september brak ik mijn arm en dacht ik niet aan de bieb en ook niet aan boeken, alleen aan pijn. In januari was ik bezig met arm en met het zijn van vrijgezel in plaats van aanstaande moeder (daarover later meer; niet geschokt zijn, ik ben niet (echt) zwanger geweest, maar ex en ik zaten midden in het proces van het oefenen met risico op zwangerschap (gestopt met de pil dus). In februari was ik bezig met de koop van mijn nieuwe huis. In april met mijn aanstaande nieuwe huis. In mei in mijn nieuwe huis en in juni met genieten van mijn nieuwe huis. In juli kreeg ik een boze brief en snel als ik ben, reageer ik daar al eind augustus op..... Ernstige boete van € 14.24, maar als ik de boeken vind mag ik ze houden! En meteen mijn lidmaatschap maar weer opgepakt; ik was inmiddels ook uitgeschreven..... En natuurlijk direct weer boeken gehaald: 2 x Forsyth en 1 x een boek over Rembrandt (zijn leven, niet zijn plaatjes).
Verder lekker gegeten (varkenslapje en prei, geen aardappel; gisteravond al te veel aardappelproduct aan Wokkels), wasjes gedraaid (alweer een schoon bed!! Vanmorgen werd ik een beetje gek van de kriebelende kattenharen...), gelezen (Forsyth, over de ontvoering van de zoon van de president van de USA; tot nu toe erg ingewikkeld, maar dat is hij vaak in het begin) en mijn nagels weer eens gelakt. Oh ja, en vlak na mijn vorige post ging de bel: bezoek... Helemaal vergeten dat ik rond 14.00 uur had afgesproken. Dus snel de deur openen met het knopje, pyama uit (ja, daar liep ik nog in; wel zo makkelijk), kleren aan, oh ja ook nog BH en geen tijd voor onderbroek en eigen voordeur openen. Gelukkig woon ik op 4 hoog, anders had ik het bezoek moeten laten wachten. Voordeeltje: op mijn tafel staat nu een prachtige bos bloemen in zacht geel en lila (rozen en nog wat spul). Heel mooi en het was ook weer nodig (want ik houd erg van bloemen, maar had uit het oogpunt van bezuiniging de bloemen maar even van het menu geschrapt).
Niet meer geskeelerd, maar zoals eerder al aangestipt; ik hoop dat ik het tekort aan lichaamsbeweging vanavond kan goedmaken. Goed, ga ik nu tutten (mascara, lippenstift en misschien een klein groen lijntje onder mijn ogen; ik gebruik bijna nooit make-up en al helemaal geen enorme lagen schilderwerk) en omkleden (trui uit, truitje aan, colbert erover, pumpjes aan en klaar) om daarna op het fietsie te stappen richting..... Ja richting wat eigenlijk? Het theater, sex, aandacht, liefde, (sexuele) bevrediging, een goed gesprek, deceptie, drank, het leven, genot, goeie muziek, gezelligheid?? We zullen hut wel weer zien!
Vanmiddag eindelijk naar de bieb geweest om me daar ernstig te verontschuldigen: precies een jaar geleden had ik twee boeken geleend en die heb ik kwijt gemaakt. In september brak ik mijn arm en dacht ik niet aan de bieb en ook niet aan boeken, alleen aan pijn. In januari was ik bezig met arm en met het zijn van vrijgezel in plaats van aanstaande moeder (daarover later meer; niet geschokt zijn, ik ben niet (echt) zwanger geweest, maar ex en ik zaten midden in het proces van het oefenen met risico op zwangerschap (gestopt met de pil dus). In februari was ik bezig met de koop van mijn nieuwe huis. In april met mijn aanstaande nieuwe huis. In mei in mijn nieuwe huis en in juni met genieten van mijn nieuwe huis. In juli kreeg ik een boze brief en snel als ik ben, reageer ik daar al eind augustus op..... Ernstige boete van € 14.24, maar als ik de boeken vind mag ik ze houden! En meteen mijn lidmaatschap maar weer opgepakt; ik was inmiddels ook uitgeschreven..... En natuurlijk direct weer boeken gehaald: 2 x Forsyth en 1 x een boek over Rembrandt (zijn leven, niet zijn plaatjes).
Verder lekker gegeten (varkenslapje en prei, geen aardappel; gisteravond al te veel aardappelproduct aan Wokkels), wasjes gedraaid (alweer een schoon bed!! Vanmorgen werd ik een beetje gek van de kriebelende kattenharen...), gelezen (Forsyth, over de ontvoering van de zoon van de president van de USA; tot nu toe erg ingewikkeld, maar dat is hij vaak in het begin) en mijn nagels weer eens gelakt. Oh ja, en vlak na mijn vorige post ging de bel: bezoek... Helemaal vergeten dat ik rond 14.00 uur had afgesproken. Dus snel de deur openen met het knopje, pyama uit (ja, daar liep ik nog in; wel zo makkelijk), kleren aan, oh ja ook nog BH en geen tijd voor onderbroek en eigen voordeur openen. Gelukkig woon ik op 4 hoog, anders had ik het bezoek moeten laten wachten. Voordeeltje: op mijn tafel staat nu een prachtige bos bloemen in zacht geel en lila (rozen en nog wat spul). Heel mooi en het was ook weer nodig (want ik houd erg van bloemen, maar had uit het oogpunt van bezuiniging de bloemen maar even van het menu geschrapt).
Niet meer geskeelerd, maar zoals eerder al aangestipt; ik hoop dat ik het tekort aan lichaamsbeweging vanavond kan goedmaken. Goed, ga ik nu tutten (mascara, lippenstift en misschien een klein groen lijntje onder mijn ogen; ik gebruik bijna nooit make-up en al helemaal geen enorme lagen schilderwerk) en omkleden (trui uit, truitje aan, colbert erover, pumpjes aan en klaar) om daarna op het fietsie te stappen richting..... Ja richting wat eigenlijk? Het theater, sex, aandacht, liefde, (sexuele) bevrediging, een goed gesprek, deceptie, drank, het leven, genot, goeie muziek, gezelligheid?? We zullen hut wel weer zien!
Nog niet veel nuttigs gedaan. Nog even de oogjes dicht boven een boek, telefoon (mams), en uitgebreid gedoucht en de beentjes geschoren (was wel weer nodig).
Zometeen ga ik op de fiets naar het dorp. Kijken wat voor band er vanavond speelt in 't theatertje, en kijken of ik wat truitjes kan kopen, want daar heb ik een groot tekort aan (ze zijn allemaal te groot! ;o). En daar over gesproken: het ging al een tijdje niet meer over het gewicht, wat raar is, want ik ben (weer) onder de 70. 69 schoon na anderhalf kopje koffie zelfs! Het gaat dus weer even goed. Misschien wel omdat ik niet meer skeeler.... Nee, waarschijnlijk omdat ik de afgelopen dagen gewoon te weinig gegeten heb, maar dat heb ik vandaag al wel weer goed gemaakt.
Skeeleren nog niet gedaan vandaag: het regent al een tijd niet meer, maar de lucht is wel erg dreigend, dus ik durf nog niet zo goed (niet omdat ik bang ben om nat te worden, maar omdat iedereen zegt dat het gevaarlijk is om op een natte weg te skeeleren).
Vanochtend mijn avontuur van 3 mannen nog eens overdacht. Ik denk dat ik het niet zozeer nodig heb om verliefd te zijn op iemand, maar dat ik wel hunker naar een beetje aandacht en liefde, ook al is het nepliefde (want dat heb ik heus wel door hoor!). Ik word er gewoon blijer van als iemand me kort geleden nog heeft aangeraakt of een zoen heeft gegeven, of gewoon een dikke knuffel. Maar ik denk dat elk mens dat heeft..... Ik heb het alleen misschien iets meer nodig dan bijvoorbeeld K. die het ook wel eens uitschreeuwt, maar die maar heel erg weinig tot actie over gaat. Of zoals ze het zelf zegt: ik lul er meer over, maar doe er minder aan...... En ze heeft gelijk, want buiten deze pagina's lul ik er nooit over en ik doe er meer dan genoeg aan (helemaal sinds ik mijn obsessie voor R. een beetje heb losgelaten). En laat ik eerlijk zijn; als je ervoor zorgt dat je meer mannen tot je beschikking hebt, heb je ook een grotere kans de 'liefde' te krijgen als je het even nodig hebt. En met 'liefde' bedoel ik dus echt niet alleen sex, zoals iemand suggereerde, maar ook het eerder genoemde dikke knuffel. Sex is heel erg lekker, en hoe meer ik het heb hoe lekkerder ik het vind. Het gekke is dat ik vaak in periodes dat ik minder sex heb, er ook minder behoefte aan heb.
Dat laatste heb ik eigenlijk altijd al gehad: als ex en ik het gedaan hadden, had ik een dag later weer zin. En een uur daarna al weer. En ik was actiever, sexier en creatiever dan als we een tijdje niet met elkaar naar bed geweest waren. Dan kroop ik in mijn schulp, wendde hoofdpijn voor, ging pas naar bed als hij al sliep en trok al een vies gezicht bij alleen de gedachte aan sex.... En als we dan weer eens sex hadden, vond ik er vaak weinig aan. Tot we het weer een paar keer gedaan hadden (ik strooide ex vaak zand in de ogen en deed maar mee voor de goede lieve vrede: zou ik nu nooit meer doen), dan kwam uiteindelijk wel weer een beetje zin bovendrijven, tot de zin er was en een tijdje bleef (gek: daarna was zijn lol er vaak weer een tijdje af: onze biologische klokken liepen gewoon niet gelijk). In de tijden dat ik meer sex heb, heb ik ook een betere en regelmatiger relatie met Mr. blue (vibrator voor de naïevelingen onder ons). In de tijden dat ik minder sex heb, deert het me helemaal niet dat zijn batterijen al een tijdje leeg zijn (moet ik nu echt iets aan gaan doen). Eigenlijk is dat heel raar: van anderen begrijp ik juist dat men (lees: man) juist grotere vrienden met zichzelf wordt in tijden van weinig lichamelijk contact. Maar goed, dat ben ik!
Zometeen ga ik op de fiets naar het dorp. Kijken wat voor band er vanavond speelt in 't theatertje, en kijken of ik wat truitjes kan kopen, want daar heb ik een groot tekort aan (ze zijn allemaal te groot! ;o). En daar over gesproken: het ging al een tijdje niet meer over het gewicht, wat raar is, want ik ben (weer) onder de 70. 69 schoon na anderhalf kopje koffie zelfs! Het gaat dus weer even goed. Misschien wel omdat ik niet meer skeeler.... Nee, waarschijnlijk omdat ik de afgelopen dagen gewoon te weinig gegeten heb, maar dat heb ik vandaag al wel weer goed gemaakt.
Skeeleren nog niet gedaan vandaag: het regent al een tijd niet meer, maar de lucht is wel erg dreigend, dus ik durf nog niet zo goed (niet omdat ik bang ben om nat te worden, maar omdat iedereen zegt dat het gevaarlijk is om op een natte weg te skeeleren).
Vanochtend mijn avontuur van 3 mannen nog eens overdacht. Ik denk dat ik het niet zozeer nodig heb om verliefd te zijn op iemand, maar dat ik wel hunker naar een beetje aandacht en liefde, ook al is het nepliefde (want dat heb ik heus wel door hoor!). Ik word er gewoon blijer van als iemand me kort geleden nog heeft aangeraakt of een zoen heeft gegeven, of gewoon een dikke knuffel. Maar ik denk dat elk mens dat heeft..... Ik heb het alleen misschien iets meer nodig dan bijvoorbeeld K. die het ook wel eens uitschreeuwt, maar die maar heel erg weinig tot actie over gaat. Of zoals ze het zelf zegt: ik lul er meer over, maar doe er minder aan...... En ze heeft gelijk, want buiten deze pagina's lul ik er nooit over en ik doe er meer dan genoeg aan (helemaal sinds ik mijn obsessie voor R. een beetje heb losgelaten). En laat ik eerlijk zijn; als je ervoor zorgt dat je meer mannen tot je beschikking hebt, heb je ook een grotere kans de 'liefde' te krijgen als je het even nodig hebt. En met 'liefde' bedoel ik dus echt niet alleen sex, zoals iemand suggereerde, maar ook het eerder genoemde dikke knuffel. Sex is heel erg lekker, en hoe meer ik het heb hoe lekkerder ik het vind. Het gekke is dat ik vaak in periodes dat ik minder sex heb, er ook minder behoefte aan heb.
Dat laatste heb ik eigenlijk altijd al gehad: als ex en ik het gedaan hadden, had ik een dag later weer zin. En een uur daarna al weer. En ik was actiever, sexier en creatiever dan als we een tijdje niet met elkaar naar bed geweest waren. Dan kroop ik in mijn schulp, wendde hoofdpijn voor, ging pas naar bed als hij al sliep en trok al een vies gezicht bij alleen de gedachte aan sex.... En als we dan weer eens sex hadden, vond ik er vaak weinig aan. Tot we het weer een paar keer gedaan hadden (ik strooide ex vaak zand in de ogen en deed maar mee voor de goede lieve vrede: zou ik nu nooit meer doen), dan kwam uiteindelijk wel weer een beetje zin bovendrijven, tot de zin er was en een tijdje bleef (gek: daarna was zijn lol er vaak weer een tijdje af: onze biologische klokken liepen gewoon niet gelijk). In de tijden dat ik meer sex heb, heb ik ook een betere en regelmatiger relatie met Mr. blue (vibrator voor de naïevelingen onder ons). In de tijden dat ik minder sex heb, deert het me helemaal niet dat zijn batterijen al een tijdje leeg zijn (moet ik nu echt iets aan gaan doen). Eigenlijk is dat heel raar: van anderen begrijp ik juist dat men (lees: man) juist grotere vrienden met zichzelf wordt in tijden van weinig lichamelijk contact. Maar goed, dat ben ik!
Gisteravond rond 17.30 uur naar huis gegaan, nog steeds in redelijk wonderbaarlijk fitte toestand. Thuis lag er een briefje 'Ha lekker wijf!'. Voelt wel erg lekker hoor..... H. had nog vrij lang geslapen, een boterhammetje gegeten, een boek 'gestolen' en zijn e-mailadres en mobiele nummer achtergelaten. En de vraag of ik vrijdagavond naar het plaatselijk theatertje kom, waar hij het geluid regelt van een bandje. Nog even over nadenken, maar ik vind het eigenlijk wel een leuk idee...... En de video stond er nog, evenals het zilveren bestek en mijn juwelen (twee zilveren kettinkjes, een oud blikken horloge en drie ringetjes).
Rond 18.30 wilde ik gaan koken, maar het gehakt (dat al een paar dagen in de koelkast lag te ontdooien) was bruinig met hier en daar wat groene spikkels, dus dat heb ik maar weggegooid. Nog even getwijfeld of ik zou gaan snacken, maar toen toch maar een bloemkooltje gekookt, veel kaas erover en als toetje wat Wokkels. Toch een volwaardige maaltijd met groente en aardappel (had op kantoor al een kroket gehad, dus zelfs vlees binnengekregen gister). Daarna zitten lezen (Potter deel 4 in het Nederlands, voor de 6e keer of zo... Ik ga er steeds sneller doorheen). Daarna liggen lezen op bed (nog steeds Potter), in slaap gevallen, wakker gebeld, in slaap gevallen, wakker gebeld, pyama aangetrokken, in slaap gevallen, wakker gebeld (maar toen was het al 7.42 uur vandaag). Ook nog tandjes gepoetst? Nee...... in slaap gevallen....
Ik was dus kennelijk een beetje moe! Vanmorgen gebeld door R. Hij miste me, vond het heerlijk om mijn stem weer te horen en belt zondag weer en wil dan misschien wel langskomen.... Ohohoh, waar ben ik mee bezig en wat voelt het goed! Overigens heb ik hem nog niet verteld dat ik weer in de 'gun anderen ook een pleziertje'-mode ben, al weet hij wel dat ik weer naar de kroeg ga en veel activiteiten buiten hem om heb. En als hij zondag komt, dan krijgt hij uiteraard (zonder geuren en kleuren) wel te horen dat ik weer rondscharrel. Eerlijkheid boven alles en dan moet hij maar zien wat hij wil!
Vanmorgen geprobeerd om mijn dagboek te lezen (gisteren geprint), maar van elke bladzijde heeft de printer wat weggelaten. Ik houd het dus nog even bij het lezen van het dagboek op internet. Overigens zag ik wel in de tekst die ik heb, dat ik ook nog aan skeeleren deed. Dat was ik even vergeten, maar ga ik zo goed maken. Straks eerst tandenpoetsen (want voelt bah), kleertjes aan en skeeleren. Of vertrekken vanuit huis (maar dan een flink eind rottige straatsteentjes), of toch met de auto een goed plekje zoeken.
Wat ik trouwens gisteren nog vergeten was bij mijn relaas van bezoek aan ex is de financiële kant. Die is niet erg rooskleurig.... Ik krijg veel minder dan ik had verwacht en gehoopt (had mezelf te rijk gerekend). Aan de andere kant moet hij meer betalen dan hij wil...... Hij heeft alles op de cent nauwkeurig berekend en ik krijg alles dus ook tot op de cent nauwkeurig betaald. Dat vind ik eigenlijk een beetje kinderachtig; wat mij betreft had hij mogen afronden en of dat nou naar boven is of naar beneden, dat zal mij een zorg zijn. Overigens ga ik zo nog wel wat dingen checken, want volgens mij heb ik hem al een paar dingen betaald die hij handigerwijze vergeten is. En als dat zo is (maar ik ben nooit zo goed houden in bijhouden, dus ik hoop dat ik het terug kan vinden) dan krijg ik nog weer wat eurootjes meer en komt de boeken- of kledingkast toch dichterbij.....
Verder niets te melden, want alleen maar geslapen.
Rond 18.30 wilde ik gaan koken, maar het gehakt (dat al een paar dagen in de koelkast lag te ontdooien) was bruinig met hier en daar wat groene spikkels, dus dat heb ik maar weggegooid. Nog even getwijfeld of ik zou gaan snacken, maar toen toch maar een bloemkooltje gekookt, veel kaas erover en als toetje wat Wokkels. Toch een volwaardige maaltijd met groente en aardappel (had op kantoor al een kroket gehad, dus zelfs vlees binnengekregen gister). Daarna zitten lezen (Potter deel 4 in het Nederlands, voor de 6e keer of zo... Ik ga er steeds sneller doorheen). Daarna liggen lezen op bed (nog steeds Potter), in slaap gevallen, wakker gebeld, in slaap gevallen, wakker gebeld, pyama aangetrokken, in slaap gevallen, wakker gebeld (maar toen was het al 7.42 uur vandaag). Ook nog tandjes gepoetst? Nee...... in slaap gevallen....
Ik was dus kennelijk een beetje moe! Vanmorgen gebeld door R. Hij miste me, vond het heerlijk om mijn stem weer te horen en belt zondag weer en wil dan misschien wel langskomen.... Ohohoh, waar ben ik mee bezig en wat voelt het goed! Overigens heb ik hem nog niet verteld dat ik weer in de 'gun anderen ook een pleziertje'-mode ben, al weet hij wel dat ik weer naar de kroeg ga en veel activiteiten buiten hem om heb. En als hij zondag komt, dan krijgt hij uiteraard (zonder geuren en kleuren) wel te horen dat ik weer rondscharrel. Eerlijkheid boven alles en dan moet hij maar zien wat hij wil!
Vanmorgen geprobeerd om mijn dagboek te lezen (gisteren geprint), maar van elke bladzijde heeft de printer wat weggelaten. Ik houd het dus nog even bij het lezen van het dagboek op internet. Overigens zag ik wel in de tekst die ik heb, dat ik ook nog aan skeeleren deed. Dat was ik even vergeten, maar ga ik zo goed maken. Straks eerst tandenpoetsen (want voelt bah), kleertjes aan en skeeleren. Of vertrekken vanuit huis (maar dan een flink eind rottige straatsteentjes), of toch met de auto een goed plekje zoeken.
Wat ik trouwens gisteren nog vergeten was bij mijn relaas van bezoek aan ex is de financiële kant. Die is niet erg rooskleurig.... Ik krijg veel minder dan ik had verwacht en gehoopt (had mezelf te rijk gerekend). Aan de andere kant moet hij meer betalen dan hij wil...... Hij heeft alles op de cent nauwkeurig berekend en ik krijg alles dus ook tot op de cent nauwkeurig betaald. Dat vind ik eigenlijk een beetje kinderachtig; wat mij betreft had hij mogen afronden en of dat nou naar boven is of naar beneden, dat zal mij een zorg zijn. Overigens ga ik zo nog wel wat dingen checken, want volgens mij heb ik hem al een paar dingen betaald die hij handigerwijze vergeten is. En als dat zo is (maar ik ben nooit zo goed houden in bijhouden, dus ik hoop dat ik het terug kan vinden) dan krijg ik nog weer wat eurootjes meer en komt de boeken- of kledingkast toch dichterbij.....
Verder niets te melden, want alleen maar geslapen.
donderdag, augustus 22, 2002
Tja, nu is het werk echt op. Alleen nog even blijven zitten omdat iedereen weg is en de telefoon tot zeker 17.05 uur opgenomen moet worden, maar daarna snel naar huis. Ik heb Karels advies opgevolgd en alle typjes van mij sinds 6 augustus (wisten jullie dat ik voor die tijd ook nog een ander blog had sinds eind juli 02? Ik kwam er ineens weer achter. Kijken of ik die posts nog ergens kwijt kan, want ze zijn ook dagboekachtig, maar netter, want nog bang dat mijn ware ik zou doorschijnen).
Ik bedacht me net ineens dat ik een bijna volslagen vreemde heb achtergelaten in mijn huis. Ben benieuwd of mijn videorecorder er nog staat....... Dat zal wel, want iedereen in de kroeg kent 'm, en weet waar hij woont, dus echt zorgen hoef ik me niet te maken. Maar toch: lekker handig van dit blonde kreng! Ben ook benieuwd of hij nog een briefje heeft achtergelaten, of misschien zit hij er nog wel...... En vind ik dat dan fijn? Tja, die vraag kan ik weer eens niet beantwoorden. Vannacht was ik zeker verliefd (sexliefd), maar wat ik nu ben weet ik niet..... Als er niks ligt, ga ik dan vanavond naar de kroeg? En hoop ik dan dat hij er is? Of G.? Of misschien zelfs wel R. die ook weer terug komt uit het buitenland (om te gaan varen dit weekend; niet met mij). Oei, dat zou een hele hele hele genante situatie zijn. Alhoewel H. weet dat ik rondscharrel, R. mag het verwachten en G., die scharrelt zelf tot hij er scheel van ziet volgens mij, dus die mag niks zeggen..... Maar toch, wel genant! Hihihi ook wel spannend eigenlijk...... Misschien kunnen we met zijn vieren......? Nee, voordat ik daar überhaubt om ga lachen laat ik even weten dat ik daar niet voor in ben! Echt niet! Da's me een beetje teveel man voor zo'n tengertje als ik ben. En het lijkt me ook niets om toe te kijken bij twee of zelfs meer mannen.
Het niveau is ernstig gedaald! Dus ik ga nu stoppen, mijn hoofd onder de kraan stoppen, voor straf nog een halve liter water drinken en nog meer voor straf de komende 5 minuten geen sigaret opsteken! Na alle keren dat ik zo trots was op mezelf, schaam ik me nu diep voor de bovenstaande gedachten!
Ik bedacht me net ineens dat ik een bijna volslagen vreemde heb achtergelaten in mijn huis. Ben benieuwd of mijn videorecorder er nog staat....... Dat zal wel, want iedereen in de kroeg kent 'm, en weet waar hij woont, dus echt zorgen hoef ik me niet te maken. Maar toch: lekker handig van dit blonde kreng! Ben ook benieuwd of hij nog een briefje heeft achtergelaten, of misschien zit hij er nog wel...... En vind ik dat dan fijn? Tja, die vraag kan ik weer eens niet beantwoorden. Vannacht was ik zeker verliefd (sexliefd), maar wat ik nu ben weet ik niet..... Als er niks ligt, ga ik dan vanavond naar de kroeg? En hoop ik dan dat hij er is? Of G.? Of misschien zelfs wel R. die ook weer terug komt uit het buitenland (om te gaan varen dit weekend; niet met mij). Oei, dat zou een hele hele hele genante situatie zijn. Alhoewel H. weet dat ik rondscharrel, R. mag het verwachten en G., die scharrelt zelf tot hij er scheel van ziet volgens mij, dus die mag niks zeggen..... Maar toch, wel genant! Hihihi ook wel spannend eigenlijk...... Misschien kunnen we met zijn vieren......? Nee, voordat ik daar überhaubt om ga lachen laat ik even weten dat ik daar niet voor in ben! Echt niet! Da's me een beetje teveel man voor zo'n tengertje als ik ben. En het lijkt me ook niets om toe te kijken bij twee of zelfs meer mannen.
Het niveau is ernstig gedaald! Dus ik ga nu stoppen, mijn hoofd onder de kraan stoppen, voor straf nog een halve liter water drinken en nog meer voor straf de komende 5 minuten geen sigaret opsteken! Na alle keren dat ik zo trots was op mezelf, schaam ik me nu diep voor de bovenstaande gedachten!
Gelukkig, de loglijst is weer terug! Daar ben ik wel blij om hoor, ik ga me toch onthand voelen zonder mijn inkijkjes in andermans levens......
Net een onverwachte bespreking gehad over internet en de toekomst binnen dit bedrijf en deze afdeling. Volgens mij komt dat wel goed in de komende maanden (iedereen was bang dat we er maar een beetje bij zouden gaan hangen). De plannen zijn heel ambitieus en als de helft slaagt, dan is het al mooi! Was wel weer eens lekker om ergens bij te zitten en er toch best veel van te weten (niet van internet zelf, maar wel van achtergronden en zo). Ik kon mijn intelligente mening lekker spuien!
Zo langzamerhand worden mijn ogen wel een beetje lui. Ik denk dat ze wel heel graag dicht zouden willen vallen zometeen. Maar dat kan nog niet, want ik moet nog ruim 2 uur (lees: mag nog 2 uur). Al denk ik niet dat ik dat helemaal ga volmaken. En daarna: is het weer weekend!!!!!! Morgen niets, zaterdagavond naar Carré, zondag niets. Zaterdagavond ook de verjaardag van K. maar daar ga ik niet naar toe. Allereerst zit ik in het theater. Ten tweedst woont K. op dit moment zo'n 230 km hiervandaan en ten derdst ken ik de mensen die bij haar op haar verjaardag komen en hoewel ik ze heel aardig vind, hebben we elkaar gewoon weinig te vertellen...... En de muziek die ze draaien vind ik heel raar (veel piepen, knarsen, schreeuwen, snerpende gitaren, sprekende mannen die gore teksten uitslaan en gejengel).
Weer genoeg voor nu! Ik ga mijzelve nog even nuttig maken!
Net een onverwachte bespreking gehad over internet en de toekomst binnen dit bedrijf en deze afdeling. Volgens mij komt dat wel goed in de komende maanden (iedereen was bang dat we er maar een beetje bij zouden gaan hangen). De plannen zijn heel ambitieus en als de helft slaagt, dan is het al mooi! Was wel weer eens lekker om ergens bij te zitten en er toch best veel van te weten (niet van internet zelf, maar wel van achtergronden en zo). Ik kon mijn intelligente mening lekker spuien!
Zo langzamerhand worden mijn ogen wel een beetje lui. Ik denk dat ze wel heel graag dicht zouden willen vallen zometeen. Maar dat kan nog niet, want ik moet nog ruim 2 uur (lees: mag nog 2 uur). Al denk ik niet dat ik dat helemaal ga volmaken. En daarna: is het weer weekend!!!!!! Morgen niets, zaterdagavond naar Carré, zondag niets. Zaterdagavond ook de verjaardag van K. maar daar ga ik niet naar toe. Allereerst zit ik in het theater. Ten tweedst woont K. op dit moment zo'n 230 km hiervandaan en ten derdst ken ik de mensen die bij haar op haar verjaardag komen en hoewel ik ze heel aardig vind, hebben we elkaar gewoon weinig te vertellen...... En de muziek die ze draaien vind ik heel raar (veel piepen, knarsen, schreeuwen, snerpende gitaren, sprekende mannen die gore teksten uitslaan en gejengel).
Weer genoeg voor nu! Ik ga mijzelve nog even nuttig maken!
Net op Radio 2: Zo ver weg... Het was de cover van Guus Meeuwis, van het betere origineel van de Belgische band Mama's Jasje. Toen ik net studeerde was dat een heerlijke hit in België. Veel herinneringen: dit meisje aan haar tafel in haar studiootje. Stereo hard aan met het CDtje erin. Glaasje (niet liegen: fles) wijn erbij. Kamelen erbij. Kaarsje aan. Pen en papier voor mijn neus en schrijven maar. Wat was ik toen enorm verliefd! Op ex..... En wat leuk is: nu ik dat liedje net hoorde begreep ik weer waarom ik ooit verliefd op hem ben geworden (meteen weer de negatieve nooit: wat ik nog steeds niet snap is dat ik het ook zo lang ben gebleven....).
Oh, jeugdherinneringen..... Ze zijn al 10 jaar oud en worden alleen maar ouder. Wat kan muziek toch veel losmaken!
Ik voel me nog steeds kiplekker, maar verwacht toch dat ik straks wel eens ga instorten. Op 1 uurtje slaap kan je immers niet toe. Helemaal niet als het de nacht daarvoor ook al 02.45 was en de nacht daarvoor een uurtje of 01. En nog minder als je in de laatste ruim 40 uur niets meer hebt gegeten dan 4 bruine bammetjes. Twee met kaas en twee met appelstroop. Ik ga dan ook nu, meteen, lunchen......
Oh, jeugdherinneringen..... Ze zijn al 10 jaar oud en worden alleen maar ouder. Wat kan muziek toch veel losmaken!
Ik voel me nog steeds kiplekker, maar verwacht toch dat ik straks wel eens ga instorten. Op 1 uurtje slaap kan je immers niet toe. Helemaal niet als het de nacht daarvoor ook al 02.45 was en de nacht daarvoor een uurtje of 01. En nog minder als je in de laatste ruim 40 uur niets meer hebt gegeten dan 4 bruine bammetjes. Twee met kaas en twee met appelstroop. Ik ga dan ook nu, meteen, lunchen......
Voor mijzelf die mij zorgen maakt: weet iemand waar de Nederhoed Loglijst is gebleven? Ik mis mijn favoriete blogs......
Voor hen die zich zorgen maken: natuurlijk doe ik het veilig! Ik sjouw me een breuk aan die condooms, dan zal ik ze gebruiken ook......... Al gaat het helaas wel eens mis tijdens gebruik; al een tijdje niet gebeurd, maar ik vind de krengen soms terug op de raarste plaatsen of ze scheuren al als je er alleen maar naar kijkt. Da's wel eens om wanhopig van te worden: doe je het veilig, is het dat dus toch niet.
Tja, wat valt er te vertellen over gisteravond. Het viel niet mee en het viel niet tegen. Het viel eigenlijk helemaal niet..... Toen ex de deur opendeed, vroeg ik me meteen al af wat ik ooit in hem gezien had. Geen goede start. Verder vond ik hem pafferig, hij zag er slordig en moe uit en zijn haar was veel te kort (dat mocht van mij nooit) en vettig. En toen ik binnen was en we met elkaar moesten praten, bleek dat we dat helemaal niet meer kunnen: Hoe gaat het met jou? Goed en met jou? Ook goed. En met poes? Oke, ze wordt oud. Wil je koffie? Ja graag. Uitgeluld!! Daarna hebben we de laatste knoopjes aan elkaar geëind (natuurlijk met meningsverschillen) en toen kon ik weer vertrekken. Ik ben een uurtje binnen geweest..... Toen het meningsverschil begon wilde ik eigenlijk heel hard gaan schreeuwen, maar ik heb me beschaafd gedragen. Uitgelegd dat er wat mij betreft, ook al was ik het niet overal mee eens een dikke streep onder kon en dat het hoofdstuk afgesloten was. Vond hij ook, weer een meningsverschil, weer die streep en toen was het klaar. We hebben het nog kort gehad over onze gezamenlijke vrienden en de feestjes die ze wel eens geven. Hij wilde een soort van afspraak maken over wie waar wanneer naar toe gaat, maar daar doe ik natuurlijk niet aan mee! Dus ik heb uitgelegd dat ik naar feestjes ga als ze zijn en niet ga vragen of ex ook komt en zo ja hoe laat; ik heb er geen moeite mee om hem te zien. Andersom bleek dat meer het geval....... Maar da's dus niet mijn probleem! Oh ja, had zelfs nog een flesje whiskey voor hem meegenomen, en de klok uit onze boedel die hij eerlijk had gewonnen met muntje gooien. Vond ik wel vriendelijk. Hij was hoogst verbaasd.
En wat valt er verder te vertellen over gisteravond? Nou, dat ik officieel heb besloten dat sex leuk is en dat je het maar moet pakken als het zich aandient (natuurlijk heb ik wel wat eisen over de persoon waarmee en de omstandigheden waaronder). En dat heeft ik gisteravond dus gedaan..... Ik ging na het bezoek aan ex één biertje drinken in de kroeg, want ik had wel even behoefte aan aardige gezichten en een vriendelijk woord. Dat kreeg ik van A., die echt schattig was. En die me nog drie biertjes voerde, waarna ik natuurlijk geen auto meer mocht rijden. Dus nog maar een biertje genomen en aan de bar hangen hangen (= volgens één van de kroeggasten slecht Nederlands, maar het drukt wel uit wat een mens doet aan een bar: hij/zij hangt te hangen) met H. die ik ook al een tijdje kende, maar waarmee een gesprek voeren lange tijd onmogelijk was (hij erg links, ik rechts, hij 180 graden anders dan ik). Tot we er achter kwamen dat we een gezamenlijke passie hebben: zeilen. En toen werd het gezellig!
Hij zou in zijn auto slapen, dus ik bood hem mijn logeerbed aan. Hij ging mee naar huis en we praatten door. Hij sloeg een arm om me heen en aaide me (zo lief) en ik genoot. Ik stelde voor om zonder gefrunnik maar naast elkaar te gaan liggen: da's sneller dan een logeerbedbank opmaken. Hij vond dat een goed idee. Dus we gingen frunniken. En samen in mijn bed liggen om te slapen. Maar bleven frunniken. Uiteindelijk was het 6.30 uur. Toen hield ik het niet meer en hebben we 'het' gedaan. Erg lekker! Ik ben bijna letterlijk ontploft van genot na al het noeste voorwerk dat hij had verricht (hij vond het ook al zo lekker om mij te zien genieten. Wat is er toch in de huidige man gevaren? Waar zijn die mannen die zo snel mogelijk hun eigen gerief willen bereiken en dan vragen om koffie? Bent u er zo een? Sorry, daar doe ik dus echt niet meer aan mee!).
En toen was het 07.00 uur en moest ik eigenlijk opstaan en naar mijn werk. Maar ik heb mijn wekker toch maar een uurtje later gezet en nog even heerlijk naast hem gelegen (hij kroop heel dicht tegen me aan en bleef me maar aaien. Oh zo heerlijk!). Om 08.00 uur snel opgestaan, gedoucht, spulletjes bij elkaar gezocht en naar de auto gelopen die nog in ut durp stond. De hele weg lopen fluiten! En voor iemand die maar een uurtje slaap heeft gehad, voel ik me wonderbaarlijk fit. Zou sex goed zijn voor de mens? Ik denk het wel...... Ik heb H. maar even laten liggen; die hoefde niet zo vroeg te werken. Hij lag zo lief te snurken.....
Oké, het is dus wel duidelijk: ik ben een slettebak. And it feels good! Of valt het toch mee?: 5 mannen in 8 maanden..... Da's wel eens erger geweest toen ik nog jong (lees: student) was. Belangrijkste les: geniet geniet geniet!
En wat valt er verder te vertellen over gisteravond? Nou, dat ik officieel heb besloten dat sex leuk is en dat je het maar moet pakken als het zich aandient (natuurlijk heb ik wel wat eisen over de persoon waarmee en de omstandigheden waaronder). En dat heeft ik gisteravond dus gedaan..... Ik ging na het bezoek aan ex één biertje drinken in de kroeg, want ik had wel even behoefte aan aardige gezichten en een vriendelijk woord. Dat kreeg ik van A., die echt schattig was. En die me nog drie biertjes voerde, waarna ik natuurlijk geen auto meer mocht rijden. Dus nog maar een biertje genomen en aan de bar hangen hangen (= volgens één van de kroeggasten slecht Nederlands, maar het drukt wel uit wat een mens doet aan een bar: hij/zij hangt te hangen) met H. die ik ook al een tijdje kende, maar waarmee een gesprek voeren lange tijd onmogelijk was (hij erg links, ik rechts, hij 180 graden anders dan ik). Tot we er achter kwamen dat we een gezamenlijke passie hebben: zeilen. En toen werd het gezellig!
Hij zou in zijn auto slapen, dus ik bood hem mijn logeerbed aan. Hij ging mee naar huis en we praatten door. Hij sloeg een arm om me heen en aaide me (zo lief) en ik genoot. Ik stelde voor om zonder gefrunnik maar naast elkaar te gaan liggen: da's sneller dan een logeerbedbank opmaken. Hij vond dat een goed idee. Dus we gingen frunniken. En samen in mijn bed liggen om te slapen. Maar bleven frunniken. Uiteindelijk was het 6.30 uur. Toen hield ik het niet meer en hebben we 'het' gedaan. Erg lekker! Ik ben bijna letterlijk ontploft van genot na al het noeste voorwerk dat hij had verricht (hij vond het ook al zo lekker om mij te zien genieten. Wat is er toch in de huidige man gevaren? Waar zijn die mannen die zo snel mogelijk hun eigen gerief willen bereiken en dan vragen om koffie? Bent u er zo een? Sorry, daar doe ik dus echt niet meer aan mee!).
En toen was het 07.00 uur en moest ik eigenlijk opstaan en naar mijn werk. Maar ik heb mijn wekker toch maar een uurtje later gezet en nog even heerlijk naast hem gelegen (hij kroop heel dicht tegen me aan en bleef me maar aaien. Oh zo heerlijk!). Om 08.00 uur snel opgestaan, gedoucht, spulletjes bij elkaar gezocht en naar de auto gelopen die nog in ut durp stond. De hele weg lopen fluiten! En voor iemand die maar een uurtje slaap heeft gehad, voel ik me wonderbaarlijk fit. Zou sex goed zijn voor de mens? Ik denk het wel...... Ik heb H. maar even laten liggen; die hoefde niet zo vroeg te werken. Hij lag zo lief te snurken.....
Oké, het is dus wel duidelijk: ik ben een slettebak. And it feels good! Of valt het toch mee?: 5 mannen in 8 maanden..... Da's wel eens erger geweest toen ik nog jong (lees: student) was. Belangrijkste les: geniet geniet geniet!
woensdag, augustus 21, 2002
She's so stupid: net een hele tekst getikt, delete ik het in plaats van publishen.... Me dom! Maar goed, heel in het kort wat ik schreef: Karel bedankt! Nathan, veel toitoi, ook vanaf hier.
Eigenlijk had ik niks te melden, dus ik vond al dat ik niet moest schrijven (maar ja, ik wil ook nog steeds voorbij komen in allerlei lijstjes van 'net geupdate', dus ik moet wel). Daarom dit onzin stukje toch nog even....
Nu snel naar huis en vanavond....... Ik vertel het mij hier allemaal! Beloofd! Of vanavond, of anders morgen (als het te laat of te heftig wordt).
Eigenlijk had ik niks te melden, dus ik vond al dat ik niet moest schrijven (maar ja, ik wil ook nog steeds voorbij komen in allerlei lijstjes van 'net geupdate', dus ik moet wel). Daarom dit onzin stukje toch nog even....
Nu snel naar huis en vanavond....... Ik vertel het mij hier allemaal! Beloofd! Of vanavond, of anders morgen (als het te laat of te heftig wordt).
Rare dag vandaag. Het ene moment voel ik me goed, het volgende moment plak ik mezelf het liefst achter het behang of ga in de 'uit-mode'. Soms hoofdpijn, soms niet.
Net ruim 2 uur achter een computer gezeten om het nieuwe communicatiesysteem te testen en daar word ik eigenlijk niet blij van.... Van het systeem dan, het testen doe ik graag. Ik ben toch bang dat het er op mijn afdeling niet eenvoudiger op wordt, want wij schrijven nogal veel. En we maken nogal wat verslagen van vergaderingen. En dat moet allemaal in het nieuwe systeem. Maar da's lang niet zo gebruiksvriendelijk als het zou moeten zijn. En ik werk er dus aan om dat te verbeteren...... Hoop dat dat ook lukt. Ik ga zo in ieder geval weer testen.
Vanavond naar ex en de steen in mijn buik neemt nu al steeds grotere vormen aan. Hoe zal het zijn om hem weer te zien? Valt het mee of tegen? Ga ik wat voelen als ik hem zie? Of helemaal niets? En welke van de twee is goed? Of bestaat het goede antwoord niet? En wat als ik voel wat ik niet wil voelen? Of niet voel wat ik wel wil voelen? En moet ik een bloemetje meenemen voor zijn niet zo nieuwe huis? Amai, ik vinnut even helemaal niks om er naar toe te gaan. Maarikmoetwantermoetnogveelgeregeldworden. Dus hoofd omhoog en lachen en er straks naar toe! Gelukkig eerst nog werken (het is nog maar 14.30 uur) en zwemmen. Was het maar vast 00.00 uur, dan snurkte ik al......
Net ruim 2 uur achter een computer gezeten om het nieuwe communicatiesysteem te testen en daar word ik eigenlijk niet blij van.... Van het systeem dan, het testen doe ik graag. Ik ben toch bang dat het er op mijn afdeling niet eenvoudiger op wordt, want wij schrijven nogal veel. En we maken nogal wat verslagen van vergaderingen. En dat moet allemaal in het nieuwe systeem. Maar da's lang niet zo gebruiksvriendelijk als het zou moeten zijn. En ik werk er dus aan om dat te verbeteren...... Hoop dat dat ook lukt. Ik ga zo in ieder geval weer testen.
Vanavond naar ex en de steen in mijn buik neemt nu al steeds grotere vormen aan. Hoe zal het zijn om hem weer te zien? Valt het mee of tegen? Ga ik wat voelen als ik hem zie? Of helemaal niets? En welke van de twee is goed? Of bestaat het goede antwoord niet? En wat als ik voel wat ik niet wil voelen? Of niet voel wat ik wel wil voelen? En moet ik een bloemetje meenemen voor zijn niet zo nieuwe huis? Amai, ik vinnut even helemaal niks om er naar toe te gaan. Maarikmoetwantermoetnogveelgeregeldworden. Dus hoofd omhoog en lachen en er straks naar toe! Gelukkig eerst nog werken (het is nog maar 14.30 uur) en zwemmen. Was het maar vast 00.00 uur, dan snurkte ik al......
Kopjes koffie en cameltjes hebben wonderen gedaan: ik voel me veel beter! Net zelfs al een vergadering genotuleerd, het verslag gemaakt en verstuurd. Dus al hard gewerkt. Ga nu mijn printer laten installeren, daarna een uurtje of wat stoeien met wat computers en dan is 't vast weer tegen vijven.......
Vandaag: weer op kantoor, maar ik voel me nog steeds niet top! Is wel mijn eigen schuld! Later meer.....
Dinsdag 20 augustus, iets voor 23.00 uur.
Al bijna de hele avond zit ik te luisteren naar een radioprogramma (Theater van het Sentiment, Radio 2, maandag tot en met donderdag, elke avond een ander jaar, woensdag 1976) met muziek uit het jaar 1968 en ik voel me steeds nostaligischer. Net Blackbird van The Beatles. Zo mooi!
Onder het luisteren zat ik te lezen en ik kon mijn aandacht er niet bijhouden. Want ik zat maar te denken…. Denken aan waar ik nou mee bezig ben, met name als het gaat over G. en R. Kan het zo zijn dat ik gewoon permanent verliefd moet zijn om gelukkig te zijn?
Ik was eind april begin mei een paar weken heftig verliefd op G. Hij vond mij ook leuk, maar wilde geen relatie. Ik ook niet. En de momenten waarop we elkaar zagen werden minder en de verliefdheid verminderde. Ik zag H.. een paar keer. Op hem was ik alleen verliefd als ik hem zag en we elkaar bijna letterlijk besprongen (ik moet verliefd zijn als ik met iemand naar bed ga, anders hoeft het van mij niet). Laatst heb ik hem weer gezien en ik werd niet verliefd*. Ik had dus waarschijnlijk geen zin in sex.
En toen kwam R. En voor R. voelde ik eerst niets, want hij was te oud. Maar hij dwong me bijna om iets te voelen, door de opmerkingen die hij maakte, de dingen die hij zei en deed. En zonder sex ging ik een soort van verliefdheid voor hem voelen. Alleen door zijn woorden. Maar na een paar weken gingen we met elkaar naar bed en toen werd het gevoel heftiger. En heftiger. Totdat ik er zelf een beetje moedeloos van werd, want ik doe zeker wat met hem, maar niet datgene wat je nodig hebt (madly in love, both of us). En na een goed gesprek vorige week (en daarna erg goede sex) is mijn gevoel voor R. nogal weggeëbd. Al is het nog (lang) niet helemaal weg!
* even een korte uitleg: in mijn leven bestaan er twee, eigenlijk zelfs drie verliefdheden: de makkelijkste is de sexliefdheid; als ik zin heb in sex, word ik redelijk makkelijk verliefd. Die sexliefdheid gaat soms over in verliefdheid als ik iemand vaker zie. De laatste verliefdheid is een echte, met vlinders en zo. De derde verliefdheid is ook met vlinders, maar heeft niets met sex te maken. Dit is de echte verliefdheid, die kan leiden tot echte liefde, houden van en al dat soort (fijne?) zaken. Maar de verliefdheid die komt van sexliefdheid kan overgaan in verliefdheid van de derde en dus eerste graad.
(toepasselijke muziek: I’m your lady van Jennifer Rush. Best mooi eigenlijk).
Maar vorige week vrijdag zag ik G. weer en we gingen zwemmen en zoenen. En ik was niet sexliefd. Ook niet verliefd. Ik was meer een beetje de baas (en hoe slecht ook, dat voelde wel goed). En nu, een paar dagen later, word ik een beetje moedeloos. Want ik wil G. Nu! Maar ik wil R. ook. Nu! En ik weet echt niet meer wat ik nu voor wie voel. Het enige dat ik weet is dat ik op dit ogenblik, nu, om 23.06 uur, verliefd ben op beide. Maar welke verliefdheid? Sex is met beide niet mogelijk nu (of ik moet naar de kroeg gaan, waar G. misschien is), dus het is geen sexliefdheid. Die van de tweede graad? Maar waarom is het dan bij beide weggeweest? Of was het niet weg? Of de echte, mind overtaking verliefdheid van de derde graad? Maar dat kan toch niet op twee mannen tegelijkertijd? Sterker nog, verliefdheid van de derde graad gaat toch niet samen met wat voor verliefdheid op een ander dan ook?
Een ding is zeker, althans voor mijn gevoel op dit moment. Ik ben wel degelijk op zoek naar liefde, hoezeer ik dat ook probeer tegen te spreken. Misschien ben ik zelfs wel op zoek naar de ware en hoop ik hem snel te vinden. Maar dat wil ik nog helemaal niet. Ik ben er nog niet klaar voor om mezelf weer helemaal open te stellen voor iemand. Om mijn egocentrisme op te geven.
En het gekke van mijn hele gevoel nu: ik heb helemaal geen zin in sex. Ik wil alleen maar stevig vastgehouden worden. En dat terwijl ik verliefd lijk te zijn op de twee in bed lekkerste mannen die ik ken. Had ik maar zin in sex. Dan wist ik dat ik gewoon geil ben en dat alle gevoelens daar (waarschijnlijk) uit voort komen…….
Dinsdag 20 augustus, iets voor 23.00 uur.
Al bijna de hele avond zit ik te luisteren naar een radioprogramma (Theater van het Sentiment, Radio 2, maandag tot en met donderdag, elke avond een ander jaar, woensdag 1976) met muziek uit het jaar 1968 en ik voel me steeds nostaligischer. Net Blackbird van The Beatles. Zo mooi!
Onder het luisteren zat ik te lezen en ik kon mijn aandacht er niet bijhouden. Want ik zat maar te denken…. Denken aan waar ik nou mee bezig ben, met name als het gaat over G. en R. Kan het zo zijn dat ik gewoon permanent verliefd moet zijn om gelukkig te zijn?
Ik was eind april begin mei een paar weken heftig verliefd op G. Hij vond mij ook leuk, maar wilde geen relatie. Ik ook niet. En de momenten waarop we elkaar zagen werden minder en de verliefdheid verminderde. Ik zag H.. een paar keer. Op hem was ik alleen verliefd als ik hem zag en we elkaar bijna letterlijk besprongen (ik moet verliefd zijn als ik met iemand naar bed ga, anders hoeft het van mij niet). Laatst heb ik hem weer gezien en ik werd niet verliefd*. Ik had dus waarschijnlijk geen zin in sex.
En toen kwam R. En voor R. voelde ik eerst niets, want hij was te oud. Maar hij dwong me bijna om iets te voelen, door de opmerkingen die hij maakte, de dingen die hij zei en deed. En zonder sex ging ik een soort van verliefdheid voor hem voelen. Alleen door zijn woorden. Maar na een paar weken gingen we met elkaar naar bed en toen werd het gevoel heftiger. En heftiger. Totdat ik er zelf een beetje moedeloos van werd, want ik doe zeker wat met hem, maar niet datgene wat je nodig hebt (madly in love, both of us). En na een goed gesprek vorige week (en daarna erg goede sex) is mijn gevoel voor R. nogal weggeëbd. Al is het nog (lang) niet helemaal weg!
* even een korte uitleg: in mijn leven bestaan er twee, eigenlijk zelfs drie verliefdheden: de makkelijkste is de sexliefdheid; als ik zin heb in sex, word ik redelijk makkelijk verliefd. Die sexliefdheid gaat soms over in verliefdheid als ik iemand vaker zie. De laatste verliefdheid is een echte, met vlinders en zo. De derde verliefdheid is ook met vlinders, maar heeft niets met sex te maken. Dit is de echte verliefdheid, die kan leiden tot echte liefde, houden van en al dat soort (fijne?) zaken. Maar de verliefdheid die komt van sexliefdheid kan overgaan in verliefdheid van de derde en dus eerste graad.
(toepasselijke muziek: I’m your lady van Jennifer Rush. Best mooi eigenlijk).
Maar vorige week vrijdag zag ik G. weer en we gingen zwemmen en zoenen. En ik was niet sexliefd. Ook niet verliefd. Ik was meer een beetje de baas (en hoe slecht ook, dat voelde wel goed). En nu, een paar dagen later, word ik een beetje moedeloos. Want ik wil G. Nu! Maar ik wil R. ook. Nu! En ik weet echt niet meer wat ik nu voor wie voel. Het enige dat ik weet is dat ik op dit ogenblik, nu, om 23.06 uur, verliefd ben op beide. Maar welke verliefdheid? Sex is met beide niet mogelijk nu (of ik moet naar de kroeg gaan, waar G. misschien is), dus het is geen sexliefdheid. Die van de tweede graad? Maar waarom is het dan bij beide weggeweest? Of was het niet weg? Of de echte, mind overtaking verliefdheid van de derde graad? Maar dat kan toch niet op twee mannen tegelijkertijd? Sterker nog, verliefdheid van de derde graad gaat toch niet samen met wat voor verliefdheid op een ander dan ook?
Een ding is zeker, althans voor mijn gevoel op dit moment. Ik ben wel degelijk op zoek naar liefde, hoezeer ik dat ook probeer tegen te spreken. Misschien ben ik zelfs wel op zoek naar de ware en hoop ik hem snel te vinden. Maar dat wil ik nog helemaal niet. Ik ben er nog niet klaar voor om mezelf weer helemaal open te stellen voor iemand. Om mijn egocentrisme op te geven.
En het gekke van mijn hele gevoel nu: ik heb helemaal geen zin in sex. Ik wil alleen maar stevig vastgehouden worden. En dat terwijl ik verliefd lijk te zijn op de twee in bed lekkerste mannen die ik ken. Had ik maar zin in sex. Dan wist ik dat ik gewoon geil ben en dat alle gevoelens daar (waarschijnlijk) uit voort komen…….
dinsdag, augustus 20, 2002
Al twee weken schrijf ik dagelijks mijn stukje(s). En ik moet eerlijk zeggen, het voelt nog altijd erg goed. Ik vind het heerlijk om te schrijven, ook al is het vaak onzin en ondertussen heb ik de kans om goed na te denken. Het is echt waar: schrijven is goed voor me!
Met ’t oog gaat het weer wat beter; het is niet meer opgezet. Maar nog wel een beetje gevoelig.
Vandaag, ondanks mijn oog, veel nuttige dingen gedaan. Zo heb ik twee koffers (die moeten terug naar mijn ouders) leeggemaakt en de inhoud verdeeld over drie tassen. De koffers en twee tassen zijn naar beneden (winterkleren, dekbedhoezen, gordijnen) en slechts eentje is bovengebleven. Wat een ruimtewinst!! Verder heb ik mijn rommelkamer wat opgeruimd (twee dozen met inhoud in een kastje gezet, evenals flink wat losse rommel). En op die rommelkamer staat nu mijn kledingrek met blouses, overhemden en (mantel)pakjes. Mijn slaapkamer is nu helemaal ontdaan van alle stof, met uitzondering van dat wat op mijn bed ligt. Heerlijk!
Vanavond met de achterbuurvrouw gezocht naar haar twee jonge kittens (12 weken), ze dacht dat ze van het balkon gesprongen waren. Het goot op dat moment van de regen, dus in mijn badkamer hangen nu wat meer dan kleddernatte kleren. Gelukkig belde buuv net op: Max en Noa zijn weer terecht. Ze waren nog in huis, maar waar, daar heeft ze geen idee van. Ze waren even op minivakantie zullen we maar zeggen.
Verder heb ik niets te melden, behalve dat ik R. een sms gestuurd heb (Nu ik het er toch niet over heb. Leef je eigenlijk nog wel?). Had binnen tien minuten een sms terug dat hij (natuurlijk) nog leeft, nu aan het boarden was voor een vlucht naar ergens in Duitsland. Dat het goed ging en dat hij me morgen ging bellen om bij te kleppen. IJkul! Nou ja, zoals ik al eerder zei; het doet me eigenlijk niet zoveel meer. Al zou ik dat niet zeggen als ik het voorgaande lees.
Ach, ik denk dat ik gewoon een klein meisje ben dat graag liefde wil hebben. Helemaal nu ze morgen bij ex op de koffie mag om de laatste dingen te regelen…. Ik had nu best een schouder, borst of arm kunnen gebruiken eigenlijk…. Want ook al doet ex me echt als man helemaal niets meer, toch ben ik best een beetje nerveus. Het is morgen de eerste keer sinds 1 juni dat ik hem weer zie (en andersom) en ik ben wel benieuwd hoe het nu met hem gaat. Waarschijnlijk ‘echt geweldig! Goede keus geweest! Heerlijk met de boot op vakantie geweest! Genoten! Geniet zo van mijn leven nu! Doe meer dan ooit en ben echt gelukkig!’ En tja, dat wil je als vrouw natuurlijk eigenlijk niet horen…..
Eigenlijk speelt er veel te veel in mijn hoofd nu om te kunnen stoppen, maar dat moet ik wel doen.Voordat ik mijn gedachten kan opschrijven, moet ik wel weten waar die gedachten allemaal over gaan. En ik heb eigenlijk maar weinig een idee. Hieronder zomaar wat dingen die voorbij komen in de komende paar tellen:
- zal ik naar de kroeg gaan vanavond? Ja, want ik heb het nodig, nee want ik was ziek vandaag.
- Oef, morgen naar ex. Helemaal geen zin in. Hoeveel geld zou ik nog krijgen? Ik wou dat hij me terug wilde, dan kon ik hem mooi laten zakken.
- Zal ik G. uitnodigen om eens wat te komen eten?
- In welke tas heb ik die lekkere trui en legging eigenlijk gestopt?
- Ik moet E. nog even bellen voor haar verjaardag.
- Hoe zou het met mijn sollicitatie gaan?
- Wat is er in Amersfoort gebeurd? Zo beter naar het nieuws luisteren.
- Zo nog even een wijntje inschenken.
- Waarom wil ik ex zo graag laten zakken? Ik heb besloten dat hij me koud laat. Laat hem dan ook koud!
- Zal ik bij G. morgen een briefje in zijn bus doen om laat in de avond af te spreken?
- Waarom denk ik steeds aan G.?
- Ben benieuwd wat voor smoes R. heeft.
- Ik word zo moe van mij…… En als het nou nog belangwekkende gedachten waren….
Met ’t oog gaat het weer wat beter; het is niet meer opgezet. Maar nog wel een beetje gevoelig.
Vandaag, ondanks mijn oog, veel nuttige dingen gedaan. Zo heb ik twee koffers (die moeten terug naar mijn ouders) leeggemaakt en de inhoud verdeeld over drie tassen. De koffers en twee tassen zijn naar beneden (winterkleren, dekbedhoezen, gordijnen) en slechts eentje is bovengebleven. Wat een ruimtewinst!! Verder heb ik mijn rommelkamer wat opgeruimd (twee dozen met inhoud in een kastje gezet, evenals flink wat losse rommel). En op die rommelkamer staat nu mijn kledingrek met blouses, overhemden en (mantel)pakjes. Mijn slaapkamer is nu helemaal ontdaan van alle stof, met uitzondering van dat wat op mijn bed ligt. Heerlijk!
Vanavond met de achterbuurvrouw gezocht naar haar twee jonge kittens (12 weken), ze dacht dat ze van het balkon gesprongen waren. Het goot op dat moment van de regen, dus in mijn badkamer hangen nu wat meer dan kleddernatte kleren. Gelukkig belde buuv net op: Max en Noa zijn weer terecht. Ze waren nog in huis, maar waar, daar heeft ze geen idee van. Ze waren even op minivakantie zullen we maar zeggen.
Verder heb ik niets te melden, behalve dat ik R. een sms gestuurd heb (Nu ik het er toch niet over heb. Leef je eigenlijk nog wel?). Had binnen tien minuten een sms terug dat hij (natuurlijk) nog leeft, nu aan het boarden was voor een vlucht naar ergens in Duitsland. Dat het goed ging en dat hij me morgen ging bellen om bij te kleppen. IJkul! Nou ja, zoals ik al eerder zei; het doet me eigenlijk niet zoveel meer. Al zou ik dat niet zeggen als ik het voorgaande lees.
Ach, ik denk dat ik gewoon een klein meisje ben dat graag liefde wil hebben. Helemaal nu ze morgen bij ex op de koffie mag om de laatste dingen te regelen…. Ik had nu best een schouder, borst of arm kunnen gebruiken eigenlijk…. Want ook al doet ex me echt als man helemaal niets meer, toch ben ik best een beetje nerveus. Het is morgen de eerste keer sinds 1 juni dat ik hem weer zie (en andersom) en ik ben wel benieuwd hoe het nu met hem gaat. Waarschijnlijk ‘echt geweldig! Goede keus geweest! Heerlijk met de boot op vakantie geweest! Genoten! Geniet zo van mijn leven nu! Doe meer dan ooit en ben echt gelukkig!’ En tja, dat wil je als vrouw natuurlijk eigenlijk niet horen…..
Eigenlijk speelt er veel te veel in mijn hoofd nu om te kunnen stoppen, maar dat moet ik wel doen.Voordat ik mijn gedachten kan opschrijven, moet ik wel weten waar die gedachten allemaal over gaan. En ik heb eigenlijk maar weinig een idee. Hieronder zomaar wat dingen die voorbij komen in de komende paar tellen:
- zal ik naar de kroeg gaan vanavond? Ja, want ik heb het nodig, nee want ik was ziek vandaag.
- Oef, morgen naar ex. Helemaal geen zin in. Hoeveel geld zou ik nog krijgen? Ik wou dat hij me terug wilde, dan kon ik hem mooi laten zakken.
- Zal ik G. uitnodigen om eens wat te komen eten?
- In welke tas heb ik die lekkere trui en legging eigenlijk gestopt?
- Ik moet E. nog even bellen voor haar verjaardag.
- Hoe zou het met mijn sollicitatie gaan?
- Wat is er in Amersfoort gebeurd? Zo beter naar het nieuws luisteren.
- Zo nog even een wijntje inschenken.
- Waarom wil ik ex zo graag laten zakken? Ik heb besloten dat hij me koud laat. Laat hem dan ook koud!
- Zal ik bij G. morgen een briefje in zijn bus doen om laat in de avond af te spreken?
- Waarom denk ik steeds aan G.?
- Ben benieuwd wat voor smoes R. heeft.
- Ik word zo moe van mij…… En als het nou nog belangwekkende gedachten waren….
Al twee weken schrijf ik dagelijks mijn stukje(s). En ik moet eerlijk zeggen, het voelt nog altijd erg goed. Ik vind het heerlijk om te schrijven, ook al is het vaak onzin en ondertussen heb ik de kans om goed na te denken. Het is echt waar: schrijven is goed voor me!
Met ’t oog gaat het weer wat beter; het is niet meer opgezet. Maar nog wel een beetje gevoelig.
Vandaag, ondanks mijn oog, veel nuttige dingen gedaan. Zo heb ik twee koffers (die moeten terug naar mijn ouders) leeggemaakt en de inhoud verdeeld over drie tassen. De koffers en twee tassen zijn naar beneden (winterkleren, dekbedhoezen, gordijnen) en slechts eentje is bovengebleven. Wat een ruimtewinst!! Verder heb ik mijn rommelkamer wat opgeruimd (twee dozen met inhoud in een kastje gezet, evenals flink wat losse rommel). En op die rommelkamer staat nu mijn kledingrek met blouses, overhemden en (mantel)pakjes. Mijn slaapkamer is nu helemaal ontdaan van alle stof, met uitzondering van dat wat op mijn bed ligt. Heerlijk!
Vanavond met de achterbuurvrouw gezocht naar haar twee jonge kittens (12 weken), ze dacht dat ze van het balkon gesprongen waren. Het goot op dat moment van de regen, dus in mijn badkamer hangen nu wat meer dan kleddernatte kleren. Gelukkig belde buuv net op: Max en Noa zijn weer terecht. Ze waren nog in huis, maar waar, daar heeft ze geen idee van. Ze waren even op minivakantie zullen we maar zeggen.
Verder heb ik niets te melden, behalve dat ik R. een sms gestuurd heb (Nu ik het er toch niet over heb. Leef je eigenlijk nog wel?). Had binnen tien minuten een sms terug dat hij (natuurlijk) nog leeft, nu aan het boarden was voor een vlucht naar ergens in Duitsland. Dat het goed ging en dat hij me morgen ging bellen om bij te kleppen. IJkul! Nou ja, zoals ik al eerder zei; het doet me eigenlijk niet zoveel meer. Al zou ik dat niet zeggen als ik het voorgaande lees.
Ach, ik denk dat ik gewoon een klein meisje ben dat graag liefde wil hebben. Helemaal nu ze morgen bij ex op de koffie mag om de laatste dingen te regelen…. Ik had nu best een schouder, borst of arm kunnen gebruiken eigenlijk…. Want ook al doet ex me echt als man helemaal niets meer, toch ben ik best een beetje nerveus. Het is morgen de eerste keer sinds 1 juni dat ik hem weer zie (en andersom) en ik ben wel benieuwd hoe het nu met hem gaat. Waarschijnlijk ‘echt geweldig! Goede keus geweest! Heerlijk met de boot op vakantie geweest! Genoten! Geniet zo van mijn leven nu! Doe meer dan ooit en ben echt gelukkig!’ En tja, dat wil je als vrouw natuurlijk eigenlijk niet horen…..
Eigenlijk speelt er veel te veel in mijn hoofd nu om te kunnen stoppen, maar dat moet ik wel doen.Voordat ik mijn gedachten kan opschrijven, moet ik wel weten waar die gedachten allemaal over gaan. En ik heb eigenlijk maar weinig een idee. Hieronder zomaar wat dingen die voorbij komen in de komende paar tellen:
- zal ik naar de kroeg gaan vanavond? Ja, want ik heb het nodig, nee want ik was ziek vandaag.
- Oef, morgen naar ex. Helemaal geen zin in. Hoeveel geld zou ik nog krijgen? Ik wou dat hij me terug wilde, dan kon ik hem mooi laten zakken.
- Zal ik G. uitnodigen om eens wat te komen eten?
- In welke tas heb ik die lekkere trui en legging eigenlijk gestopt?
- Ik moet E. nog even bellen voor haar verjaardag.
- Hoe zou het met mijn sollicitatie gaan?
- Wat is er in Amersfoort gebeurd? Zo beter naar het nieuws luisteren.
- Zo nog even een wijntje inschenken.
- Waarom wil ik ex zo graag laten zakken? Ik heb besloten dat hij me koud laat. Laat hem dan ook koud!
- Zal ik bij G. morgen een briefje in zijn bus doen om laat in de avond af te spreken?
- Waarom denk ik steeds aan G.?
- Ben benieuwd wat voor smoes R. heeft.
- Ik word zo moe van mij…… En als het nou nog belangwekkende gedachten waren….
Met ’t oog gaat het weer wat beter; het is niet meer opgezet. Maar nog wel een beetje gevoelig.
Vandaag, ondanks mijn oog, veel nuttige dingen gedaan. Zo heb ik twee koffers (die moeten terug naar mijn ouders) leeggemaakt en de inhoud verdeeld over drie tassen. De koffers en twee tassen zijn naar beneden (winterkleren, dekbedhoezen, gordijnen) en slechts eentje is bovengebleven. Wat een ruimtewinst!! Verder heb ik mijn rommelkamer wat opgeruimd (twee dozen met inhoud in een kastje gezet, evenals flink wat losse rommel). En op die rommelkamer staat nu mijn kledingrek met blouses, overhemden en (mantel)pakjes. Mijn slaapkamer is nu helemaal ontdaan van alle stof, met uitzondering van dat wat op mijn bed ligt. Heerlijk!
Vanavond met de achterbuurvrouw gezocht naar haar twee jonge kittens (12 weken), ze dacht dat ze van het balkon gesprongen waren. Het goot op dat moment van de regen, dus in mijn badkamer hangen nu wat meer dan kleddernatte kleren. Gelukkig belde buuv net op: Max en Noa zijn weer terecht. Ze waren nog in huis, maar waar, daar heeft ze geen idee van. Ze waren even op minivakantie zullen we maar zeggen.
Verder heb ik niets te melden, behalve dat ik R. een sms gestuurd heb (Nu ik het er toch niet over heb. Leef je eigenlijk nog wel?). Had binnen tien minuten een sms terug dat hij (natuurlijk) nog leeft, nu aan het boarden was voor een vlucht naar ergens in Duitsland. Dat het goed ging en dat hij me morgen ging bellen om bij te kleppen. IJkul! Nou ja, zoals ik al eerder zei; het doet me eigenlijk niet zoveel meer. Al zou ik dat niet zeggen als ik het voorgaande lees.
Ach, ik denk dat ik gewoon een klein meisje ben dat graag liefde wil hebben. Helemaal nu ze morgen bij ex op de koffie mag om de laatste dingen te regelen…. Ik had nu best een schouder, borst of arm kunnen gebruiken eigenlijk…. Want ook al doet ex me echt als man helemaal niets meer, toch ben ik best een beetje nerveus. Het is morgen de eerste keer sinds 1 juni dat ik hem weer zie (en andersom) en ik ben wel benieuwd hoe het nu met hem gaat. Waarschijnlijk ‘echt geweldig! Goede keus geweest! Heerlijk met de boot op vakantie geweest! Genoten! Geniet zo van mijn leven nu! Doe meer dan ooit en ben echt gelukkig!’ En tja, dat wil je als vrouw natuurlijk eigenlijk niet horen…..
Eigenlijk speelt er veel te veel in mijn hoofd nu om te kunnen stoppen, maar dat moet ik wel doen.Voordat ik mijn gedachten kan opschrijven, moet ik wel weten waar die gedachten allemaal over gaan. En ik heb eigenlijk maar weinig een idee. Hieronder zomaar wat dingen die voorbij komen in de komende paar tellen:
- zal ik naar de kroeg gaan vanavond? Ja, want ik heb het nodig, nee want ik was ziek vandaag.
- Oef, morgen naar ex. Helemaal geen zin in. Hoeveel geld zou ik nog krijgen? Ik wou dat hij me terug wilde, dan kon ik hem mooi laten zakken.
- Zal ik G. uitnodigen om eens wat te komen eten?
- In welke tas heb ik die lekkere trui en legging eigenlijk gestopt?
- Ik moet E. nog even bellen voor haar verjaardag.
- Hoe zou het met mijn sollicitatie gaan?
- Wat is er in Amersfoort gebeurd? Zo beter naar het nieuws luisteren.
- Zo nog even een wijntje inschenken.
- Waarom wil ik ex zo graag laten zakken? Ik heb besloten dat hij me koud laat. Laat hem dan ook koud!
- Zal ik bij G. morgen een briefje in zijn bus doen om laat in de avond af te spreken?
- Waarom denk ik steeds aan G.?
- Ben benieuwd wat voor smoes R. heeft.
- Ik word zo moe van mij…… En als het nou nog belangwekkende gedachten waren….
Ik had het gisteren al kunnen weten; vandaag dat wordt een minder goede dag... Mijn humeurwisselingen zijn vaak een voorteken van een dagje minder lekker c.q. ziek zijn. En inderdaad, vandaag is dat zo. Behalve dat ik ongesteld ben (dat was ik al, maar zo halverwege zit altijd een dipje) werd ik vanmorgen wakker met een oog dat helemaal opgezwollen was en dicht zat. Het deed geen pijn, maar voelde wel heel vermoeiend (alsof je tijdens een saai college je ogen open moet houden, maar dat dat heel veel moeite kost). Ik ben dan ook een dagje thuis vandaag. Want het heeft geen zin om uren achter de computer te zitten....
En waarom is deze dame dom? Wel om het volgende!
Sinds ik in mijn nieuwe huis woon, doet de afstandsbediening van de TV het niet meer. Niet zo heel erg erg, want lopen is goed voor elk. Maar ik ben een teletekstfreak en dat kon ik dus ook niet meer zien. Maar goed, één keer in de week probeerde ik de afstandsbediening nog eens (ijdele hoop dat mijn vriendschap hem zou vermurwen) en voor de rest, jammer dan! Kom ik er gisteren, dankzij een oplettende vriendin, achter dat je gewoon de code van je TV even in moet toetsen en dan doet 't kreng 't weer wel! Het domme van het verhaal? Dat ik dat gewoon wist. Sterker nog, dat ik vlak na de verhuizing de gebruiksaanwijzing van de afstandsbediening al op de TV had gelegd om de code 'zo' even in te toetsen. Maar dat was ik dus glad vergeten! Drie maanden lang! En mijn vriendin wees mij daar dus even op.
En nog een prettig iets: de financiën lijken deze maand mee te vallen. Ik houd niks over, want ik moet vanalles en nog wat af betalen, maar ik kan meer af- en terugbetalen dan ik had verwacht. Dus met een beetje mazzel ben ik eerder van alle schulden (een persoonlijk krediet) af dan ik had gedacht en kan ik (dus) eerder gaan sparen! Bijvoorbeeld voor een boeken- en kledingkast....... Nu alleen zorgen dat ik zo zuinig blijf leven als ik de afgelopen maand heb gedaan (N.B.: wel nog even 6 verjaardagen gevierd/te vieren deze maand; da's geld dat ik volgende maand in de pocket hou!).
Zo, nu weer een oogbadje, dan boodschappen en vanavond op tijd naar bed, want morgen wil ik wel weer naar kantoor!
En waarom is deze dame dom? Wel om het volgende!
Sinds ik in mijn nieuwe huis woon, doet de afstandsbediening van de TV het niet meer. Niet zo heel erg erg, want lopen is goed voor elk. Maar ik ben een teletekstfreak en dat kon ik dus ook niet meer zien. Maar goed, één keer in de week probeerde ik de afstandsbediening nog eens (ijdele hoop dat mijn vriendschap hem zou vermurwen) en voor de rest, jammer dan! Kom ik er gisteren, dankzij een oplettende vriendin, achter dat je gewoon de code van je TV even in moet toetsen en dan doet 't kreng 't weer wel! Het domme van het verhaal? Dat ik dat gewoon wist. Sterker nog, dat ik vlak na de verhuizing de gebruiksaanwijzing van de afstandsbediening al op de TV had gelegd om de code 'zo' even in te toetsen. Maar dat was ik dus glad vergeten! Drie maanden lang! En mijn vriendin wees mij daar dus even op.
En nog een prettig iets: de financiën lijken deze maand mee te vallen. Ik houd niks over, want ik moet vanalles en nog wat af betalen, maar ik kan meer af- en terugbetalen dan ik had verwacht. Dus met een beetje mazzel ben ik eerder van alle schulden (een persoonlijk krediet) af dan ik had gedacht en kan ik (dus) eerder gaan sparen! Bijvoorbeeld voor een boeken- en kledingkast....... Nu alleen zorgen dat ik zo zuinig blijf leven als ik de afgelopen maand heb gedaan (N.B.: wel nog even 6 verjaardagen gevierd/te vieren deze maand; da's geld dat ik volgende maand in de pocket hou!).
Zo, nu weer een oogbadje, dan boodschappen en vanavond op tijd naar bed, want morgen wil ik wel weer naar kantoor!
maandag, augustus 19, 2002
EN NU IS HET GENOEG: ik ga naar huis. Ben ik al niet helemaal mezelf, gaat mijn baas ook nog zeuren en niet zo'n beetje ook. Mijn dag zit erop voor vandaag (en dat mag ook want ik heb er ruim 9 uur opzitten zonder lunch). En om het mezelf helemaal makkelijk te maken, gaat de computer ook niet mee naar huis! Of toch wel; financiën. Maar ik kom hier in ieder geval niet meer terug. Of toch wel, als ik me beter voel.......
En ik doe het weer.... Ik voel me goed, ik voel me vrolijk. En ineens kan wat mij betreft de hele wereld vergaan, met iedereen en alles d'r op en d'r an. Ik heb een hekel aan iedereen en heb nergens zin in. Waarom doe ik dat? Kan ik daar wat aan doen? Ik wil 't ook niet weten ook. Het kan me echt even niet schelen. En is er dan iets gebeurd? Nee niet eens. Heb zelfs een smsje ontvangen van een vriend dat hij weer in het land is en een cadeautje voor me heeft. Ik ben gewoon niet helemaal goed, denk ik.
Ach, ik stik maar even in mijzelf en zal proberen niet al te onaardig te zijn tegen anderen......
Ach, ik stik maar even in mijzelf en zal proberen niet al te onaardig te zijn tegen anderen......
Ja, ik voelde me nuttig. Toen weer even niet en nu zit ik midden in de Grote Schoonmaak! 7 Weken heb ik er op gewacht, maar nu kwam eindelijk de zin om mijn bureau op te ruimen en alles, maar dan ook bijna alles, weg te mieteren. Wel nuttig: ik kwam erachter dat ik nog een afspraak met de arbo-arts moest maken, vond lang vergeten foto's van een leuk project evenals een verloren gewaand telefoonboekje. Ik kan nu mijn bovenste lade van mijn ladeblok weer openen (die zat al maanden vast; verbogen paperclip) en heb meteen alle lang niet gebruikte pennen in den vuilnisemmer gedeponeerd (de helft doet het niet, de andere helft is bij mij niet geliefd als soort pen). Ik heb mijn lage kastje (sommigen noemen het de toonbank, want hij staat half midden in mijn kantoor en bijna niemand loopt er zomaar langs) weer gezellig aangekleed (niet met een berg papier, maar met een mandje suiker en melk en thee en een mooie glazen karaf en twee mooie glazen en een speelgoedbeest). En er ligt geen los papiertje meer op mijn bureau en ook geen stapels ongebruikte pennen, postit- en telefoonblokjes. Mijn rolodex is weer gevuld met kaartjes, in plaats dat die kaartjes rondslingeren tussen computer, telefoon, stereo, scanner en losse andere papieren. Ik heb mijn schaar weer gevonden (onder telefoon?????).
Ik had even een korte rookpauze, maar nu moet ik weer door: lage kast en muurkast uitmesten en nog meer weggooien!
Ik had even een korte rookpauze, maar nu moet ik weer door: lage kast en muurkast uitmesten en nog meer weggooien!
Wat is het toch lekker dat mijn collega terug is van vakantie. Ik voel me meteen weer een stuk nuttiger! En wat ook erg prettig is: de laatste maanden was hij nogal chagrijnig, maar nu, na zijn vakantie, is hij weer zijn oude uitbundige vrolijke zelf!
Vanmiddag mag ik op de digitale foto voor mijn nieuwe toegangspasje (niet alleen ik; het hele bedrijf). Alles wordt strenger en moeilijker en dus nog minder flexibel dan we hier al gewend waren. Nou ja, maar eens kijken hoe lang ze dat gaan volhouden. Verder ga ik vandaag of morgen mijn aandacht een paar uurtjes richten op het nieuwe communicatiesysteem (zie afgelopen donderdag); de ICT-meneer wilde met mij ook nog wel even testen, omdat mijn lat kennelijk nogal hoog lag. Zijn hoop: dat ik het systeem inderdaad helemaal gekraakt krijg in zo kort mogelijke tijd. Want ze zijn zelf ook een beetje bang dat er misschien nog wat fouten in zitten...... En 'die komen alleen te voorschijn als er iemand zonder angst voor de computer achter de computer gaat zitten. Zou je het nog een paar uur willen proberen?' Nah, graag!
Nog steeds niets van R. gehoord. Zijn laatste bericht (telefonisch) is van woensdag. Daarna is hij van de aardbodem verdwenen. Ik trouwens ook voor hem, want ik vertik het nog langer om contact te zoeken. Als hij het alleen wil doen, gaat'ie zijn gang maar. Ik word ook leuk gevonden door anderen (waarvan er één óók erg lekker is en vooral heeeeeeel erg lekker en lang en vaak zoent). Maar als hij wel weer gaat bellen of smsen, dan ga ik het contact natuurlijk ook niet uit de weg.
Vandaag ga ik voor het laatst proberen mijn verhuizing te regelen met mijn vrienden bij UPC (eind april al doorgegeven, nog niet verwerkt). Als ik na vandaag nog niets hoor, dan is het over, uit en finito. Dan stuur ik een aangetekende brief, met mijn faxen en zoeken ze het maar uit. Dan maar geen kabel. Ga ik wel sparen voor een schotel! Mijn contacten met UPC in het kort (kan dus niet kort). N.B.: daar waar gebeld, fax of mail staat moet men overal meervoud lezen!:
- begin april lag Chello eruit. Gaf niet veel, want ik wilde het toch opzeggen. Dus gebeld met klantenservice. Geen contact. Dus gemaild. Geen reactie. Dus een fax gestuurd. Weer niets. Dus na enkele dagen alles proberen een nieuwe fax gemaakt en die vanaf 08.30 uur volledig electronisch om de 5 minuten verstuurd. Na anderhalf uur telefoon van de klantenservice. Chello opgezegd, verhuizing telefonisch doorgegeven (ook al via PTT), afspraak gemaakt voor ophalen modem. Twee weken later: modem op afgesproken tijdstip opgehaald.
- Vier weken later: verhuisd. Kabel in mijn nieuwe huis. Joepie! Alles is goed gegaan!!
- Begin juni: rekening voor Chello over mei (modem was toen al weg). Rekening gestuurd naar oude adres. UPC gebeld. Niets. Fax. Niets. Mail. Niets.
- Begin juli: rekening + aanmaning voor Chello (juni + aanmaning mei) op oude adres. Gebeld, gemaild, gefaxt. Niets. Vanaf dat moment eens in de 3 dagen vanaf kantoor zelfde fax met 'Poging 1', 2, 3, 4, 5 etc. Tot en met 10. Toen geen wit meer over op fax. Niets.
- Begin augustus. Brief op nieuwe adres, aan de 'nieuwe bewonders van dit adres'. Ik was welkom! Ik had al kabel! En als ik dat wilde houden, mocht ik met afdeling Verkoop bellen! Gedaan! Iemand gesproken! Kon mij niet helpen! Want ik stond al ingeschreven op een ander (mijn oude) adres en moest mijn wijzigingen doorgeven aan de klantenservice. Maar die kan ik niet bereiken!!!! En de aardige mevrouw van Verkoop beschikt niet over namen of telefoonnummers om me door te verbinden. Ze kan zelfs niet mailen met klantenservice en komt ze ook niet tegen bij de koffie-automaat. 'Nee, dat kan echt allemaal niet. Dat moet u toch echt zelf regelen. Ik kan er ook niets aan doen. Het spijt me (NOT).'
- Vanaf dat moment: gebeld, gemaild, gefaxt. Niets! Ik ben nu aan Poging 10 van de vernieuwde fax. En elke poging staat voor een dag. Niet voor de fax die ik verstuur, want die verstuur ik gewoon meerdere keren per dag..... En ook nog geprobeerd te bellen (nog 5 minuten, nog 5 minuten, nog 5 minuten; u kunt beter ophangen want het is echt veel ende veel te druk). En te mailen via het formulier op de UPCsite. Geen reactie. Niet liegen: 1 x: kunt u vertellen om welke afdeling het gaat, want u hebt nu naar algemeen gemaild en wij kunnen er niets mee.......
Kortom: ik heb geen Chello abonnement meer, maar nog wel 2 oude rekeningen en aanmaningen (er is niets nieuws meer gekomen: TPG stuurt de post ook niet meer door). Ik heb nog wel kabel, maar dat wordt binnenkort afgesloten. Maar ik heb ook niet meer voor de kabel betaald sinds ik uit mijn oude huis ben. En UPC wil me gewoon niet terugbellen mailen faxen.....
Voor wie er aan dacht om (toch nog) een abonnement voor het één of ander bij deze organisatie af te sluiten: DOE HET NIET!!! Leer van mij!!! Want echt: mijn faxen zijn uiterst vriendelijk. Ik vraag zelfs smekend: Help??? Alstublieft???? Misschien een beetje sarcastisch, maar ik scheld echt niet! Ook niet aan de telefoon (met de verkoopafdeling die me niet kan doorverbinden.......... G#Dxx:o("KxTZOOI:-^##xx%&_(GRRRRRRRRRRRRRRRR, maar dan in een niet te vertalen taal). Maar verder zit het me echt helemaal niet hoog en heb ik er geen problemen mee....
Zo, hè hè, dat is uit mijn systeem. Ga ik nu even faxen!
Vanmiddag mag ik op de digitale foto voor mijn nieuwe toegangspasje (niet alleen ik; het hele bedrijf). Alles wordt strenger en moeilijker en dus nog minder flexibel dan we hier al gewend waren. Nou ja, maar eens kijken hoe lang ze dat gaan volhouden. Verder ga ik vandaag of morgen mijn aandacht een paar uurtjes richten op het nieuwe communicatiesysteem (zie afgelopen donderdag); de ICT-meneer wilde met mij ook nog wel even testen, omdat mijn lat kennelijk nogal hoog lag. Zijn hoop: dat ik het systeem inderdaad helemaal gekraakt krijg in zo kort mogelijke tijd. Want ze zijn zelf ook een beetje bang dat er misschien nog wat fouten in zitten...... En 'die komen alleen te voorschijn als er iemand zonder angst voor de computer achter de computer gaat zitten. Zou je het nog een paar uur willen proberen?' Nah, graag!
Nog steeds niets van R. gehoord. Zijn laatste bericht (telefonisch) is van woensdag. Daarna is hij van de aardbodem verdwenen. Ik trouwens ook voor hem, want ik vertik het nog langer om contact te zoeken. Als hij het alleen wil doen, gaat'ie zijn gang maar. Ik word ook leuk gevonden door anderen (waarvan er één óók erg lekker is en vooral heeeeeeel erg lekker en lang en vaak zoent). Maar als hij wel weer gaat bellen of smsen, dan ga ik het contact natuurlijk ook niet uit de weg.
Vandaag ga ik voor het laatst proberen mijn verhuizing te regelen met mijn vrienden bij UPC (eind april al doorgegeven, nog niet verwerkt). Als ik na vandaag nog niets hoor, dan is het over, uit en finito. Dan stuur ik een aangetekende brief, met mijn faxen en zoeken ze het maar uit. Dan maar geen kabel. Ga ik wel sparen voor een schotel! Mijn contacten met UPC in het kort (kan dus niet kort). N.B.: daar waar gebeld, fax of mail staat moet men overal meervoud lezen!:
- begin april lag Chello eruit. Gaf niet veel, want ik wilde het toch opzeggen. Dus gebeld met klantenservice. Geen contact. Dus gemaild. Geen reactie. Dus een fax gestuurd. Weer niets. Dus na enkele dagen alles proberen een nieuwe fax gemaakt en die vanaf 08.30 uur volledig electronisch om de 5 minuten verstuurd. Na anderhalf uur telefoon van de klantenservice. Chello opgezegd, verhuizing telefonisch doorgegeven (ook al via PTT), afspraak gemaakt voor ophalen modem. Twee weken later: modem op afgesproken tijdstip opgehaald.
- Vier weken later: verhuisd. Kabel in mijn nieuwe huis. Joepie! Alles is goed gegaan!!
- Begin juni: rekening voor Chello over mei (modem was toen al weg). Rekening gestuurd naar oude adres. UPC gebeld. Niets. Fax. Niets. Mail. Niets.
- Begin juli: rekening + aanmaning voor Chello (juni + aanmaning mei) op oude adres. Gebeld, gemaild, gefaxt. Niets. Vanaf dat moment eens in de 3 dagen vanaf kantoor zelfde fax met 'Poging 1', 2, 3, 4, 5 etc. Tot en met 10. Toen geen wit meer over op fax. Niets.
- Begin augustus. Brief op nieuwe adres, aan de 'nieuwe bewonders van dit adres'. Ik was welkom! Ik had al kabel! En als ik dat wilde houden, mocht ik met afdeling Verkoop bellen! Gedaan! Iemand gesproken! Kon mij niet helpen! Want ik stond al ingeschreven op een ander (mijn oude) adres en moest mijn wijzigingen doorgeven aan de klantenservice. Maar die kan ik niet bereiken!!!! En de aardige mevrouw van Verkoop beschikt niet over namen of telefoonnummers om me door te verbinden. Ze kan zelfs niet mailen met klantenservice en komt ze ook niet tegen bij de koffie-automaat. 'Nee, dat kan echt allemaal niet. Dat moet u toch echt zelf regelen. Ik kan er ook niets aan doen. Het spijt me (NOT).'
- Vanaf dat moment: gebeld, gemaild, gefaxt. Niets! Ik ben nu aan Poging 10 van de vernieuwde fax. En elke poging staat voor een dag. Niet voor de fax die ik verstuur, want die verstuur ik gewoon meerdere keren per dag..... En ook nog geprobeerd te bellen (nog 5 minuten, nog 5 minuten, nog 5 minuten; u kunt beter ophangen want het is echt veel ende veel te druk). En te mailen via het formulier op de UPCsite. Geen reactie. Niet liegen: 1 x: kunt u vertellen om welke afdeling het gaat, want u hebt nu naar algemeen gemaild en wij kunnen er niets mee.......
Kortom: ik heb geen Chello abonnement meer, maar nog wel 2 oude rekeningen en aanmaningen (er is niets nieuws meer gekomen: TPG stuurt de post ook niet meer door). Ik heb nog wel kabel, maar dat wordt binnenkort afgesloten. Maar ik heb ook niet meer voor de kabel betaald sinds ik uit mijn oude huis ben. En UPC wil me gewoon niet terugbellen mailen faxen.....
Voor wie er aan dacht om (toch nog) een abonnement voor het één of ander bij deze organisatie af te sluiten: DOE HET NIET!!! Leer van mij!!! Want echt: mijn faxen zijn uiterst vriendelijk. Ik vraag zelfs smekend: Help??? Alstublieft???? Misschien een beetje sarcastisch, maar ik scheld echt niet! Ook niet aan de telefoon (met de verkoopafdeling die me niet kan doorverbinden.......... G#Dxx:o("KxTZOOI:-^##xx%&_(GRRRRRRRRRRRRRRRR, maar dan in een niet te vertalen taal). Maar verder zit het me echt helemaal niet hoog en heb ik er geen problemen mee....
Zo, hè hè, dat is uit mijn systeem. Ga ik nu even faxen!
Zo, helemaal klaar voor weer een werkweek. Vanaf vandaag zijn veel mensen terug van vakantie, dus het wordt waarschijnlijk eindelijk weer drukker! Verdere plannen deze week: skeeleren, zwemmen in zwembad, zwemmen in Markermeer (G. meevragen?), afspraak met ex om alle losse eindjes aan elkaar te knopen, logeerkamer opruimen (dozen weg), sowieso opruimen!, kledingrek naar logeerkamer verhuizen, paar koffers legen en overpakken in andere koffers (zodat hoeveelheid koffers en tassen verminderd = minder rotzooi), balkon ontdoen van alles wat daar niet hoort (o.a. stofdekens van de verbouwing), raampjes logeerkamer lappen, financiën!, en wat verder ter tafel komt..... Mmm als ik het zo zie valt alles wat gedaan moet worden buiten werken om nog best mee.
En dan het gewicht: vanmorgen bijna 71. Schiet mij maar lek!
En dan het gewicht: vanmorgen bijna 71. Schiet mij maar lek!
zondag, augustus 18, 2002
Net terug van een lang weekend verjaardagen. Vier stuks in totaal en allemaal even gezellig! Maar nu ben ik wel blij dat ik weer lekker (alleen; want broertje was ook nog op bezoek) thuis ben!
Vanavond reed ik met een open dakje met 140 (bijna de maximum snelheid) dwars door de polder en ik rook mijn jeugd: uien! In no time was ik weer rond de 16 en fietste elke dag zo’n 20 kilometer heen en weer terug naar en van school. Ik was weer verliefd op mijn vriendjes van toen, ging voor het eerst met iemand naar bed en wilde ouder zijn. En hoewel ik heel even jaloers was op mijn ik van toen, ben ik nu toch wel blij dat ik mijn ik van nu ben! Want hoewel veel onzekerheden hetzelfde lijken (ben ik wel mooi, lief, intelligent, interessant, goed genoeg, aardig, etc.), is er een betere kijk op mijn ik bijgekomen. En die betere kijk maakt toch veel zekerder. En daardoor leuker.
Gisteravond nog een half uurtje naar de kroeg gegaan. Daar met M. gesproken, een soort kroegvriendin. Zij heeft heel veel moeite gedaan voor K. (ik heb het al eens kort over haar gehad; de enige vrijgezelle vriendin die ik heb) om K. in een kamer boven de kroeg te kunnen krijgen. Op de dag dat K. ja moest zeggen tegen die kamer, zei ze nee. Ze vond het te duur en ze zou nog twee weken op vakantie gaan en dan zou ze betalen voor een huis waar ze niet in zat.
Ik vond dat dat eigenlijk niet kon: er hadden in totaal 4 mensen 2 maanden voor haar gebeld, gesmeekt, aan haar gedacht en voor haar geregeld. Dan kan je niet zomaar even ‘nee’ zeggen (terwijl ze die 2 maanden steeds ja heeft geroepen natuurlijk!). Daarnaast betekent het nu dat ze wederom thuisloos is en daar zeurt ze steeds over. Ze gaat nu binnenkort werken in ‘mijn’ woonplaats en wonen bij haar broer, ruim 80 kilometer file heen en terug elke dag…. Dus ze zal ook regelmatig bij mij willen slapen. En dat slapen vind ik niet erg, maar dat regelmatig wel! Want ik wil helemaal niet regelmatig met K. in dit huis wonen. Ik wil regelmatig heel erg egoïstisch zijn! En in mijn blote kont door het huis rennen en uitnodigen wie ik wil, wanneer ik wil, zonder dat er extra oren in huis rondlopen. En ik wil in mijn eigen bed slapen, zonder iemand anders. Tenzij ik die iemand uitzoek. En die iemand zal dan waarschijnlijk van het mannelijk geslacht zijn (of misschien ook wel vrouwelijk; daarvan heb ik gewoon die ene bijzondere nog niet gevonden: komt later vast wel weer eens aan de orde).
Maar K. heeft me enorm geholpen met mijn nieuwe huis toen ik nog bijna niets kon. Dus ergens zegt een stemmetje dat ik haar dankbaar moet zijn en haar in mijn huis moet toe laten… Vraag: ik heb haar al een maand in huis gehad (tijdens klussen). Tijdens die maand heb ik bijna al het eten betaald, evenals bijna alle rekeningen in de kroeg. Na die maand heeft ze gedurende 6 weken ook heel regelmatig bij me geslapen. Ook toen kookte ik, deed ik de boodschappen en betaalde ik (vaak) de rekening in de kroeg. En ik ben het niet eens met de beslissing die ze heeft genomen. Om die vier mensen die zo hard gerend hebben (nog geen biertje hebben ze gekregen voor de moeite), maar ook om veel andere redenen. De vraag luidt: hoe lang ben ik K. iets schuldig? M.a.w. hoe lang duurt het voor ik met goed fatsoen kan zeggen: nee K., een avondje logeren altijd, maar structureel en regelmatig (2 a 3 avonden in de week) bij me wonen, dat wil ik gewoon niet? Mag dat nu al? Of niet? Heel graag jullie mening!!!!!!
Nu ga ik nog even een sigaretje roken, biertje drinken, boekje lezen en dan naar bed. In mijn slaapkamer is het slechts 29 graden, dus slapen zal geen problemen opleveren!
Vanavond reed ik met een open dakje met 140 (bijna de maximum snelheid) dwars door de polder en ik rook mijn jeugd: uien! In no time was ik weer rond de 16 en fietste elke dag zo’n 20 kilometer heen en weer terug naar en van school. Ik was weer verliefd op mijn vriendjes van toen, ging voor het eerst met iemand naar bed en wilde ouder zijn. En hoewel ik heel even jaloers was op mijn ik van toen, ben ik nu toch wel blij dat ik mijn ik van nu ben! Want hoewel veel onzekerheden hetzelfde lijken (ben ik wel mooi, lief, intelligent, interessant, goed genoeg, aardig, etc.), is er een betere kijk op mijn ik bijgekomen. En die betere kijk maakt toch veel zekerder. En daardoor leuker.
Gisteravond nog een half uurtje naar de kroeg gegaan. Daar met M. gesproken, een soort kroegvriendin. Zij heeft heel veel moeite gedaan voor K. (ik heb het al eens kort over haar gehad; de enige vrijgezelle vriendin die ik heb) om K. in een kamer boven de kroeg te kunnen krijgen. Op de dag dat K. ja moest zeggen tegen die kamer, zei ze nee. Ze vond het te duur en ze zou nog twee weken op vakantie gaan en dan zou ze betalen voor een huis waar ze niet in zat.
Ik vond dat dat eigenlijk niet kon: er hadden in totaal 4 mensen 2 maanden voor haar gebeld, gesmeekt, aan haar gedacht en voor haar geregeld. Dan kan je niet zomaar even ‘nee’ zeggen (terwijl ze die 2 maanden steeds ja heeft geroepen natuurlijk!). Daarnaast betekent het nu dat ze wederom thuisloos is en daar zeurt ze steeds over. Ze gaat nu binnenkort werken in ‘mijn’ woonplaats en wonen bij haar broer, ruim 80 kilometer file heen en terug elke dag…. Dus ze zal ook regelmatig bij mij willen slapen. En dat slapen vind ik niet erg, maar dat regelmatig wel! Want ik wil helemaal niet regelmatig met K. in dit huis wonen. Ik wil regelmatig heel erg egoïstisch zijn! En in mijn blote kont door het huis rennen en uitnodigen wie ik wil, wanneer ik wil, zonder dat er extra oren in huis rondlopen. En ik wil in mijn eigen bed slapen, zonder iemand anders. Tenzij ik die iemand uitzoek. En die iemand zal dan waarschijnlijk van het mannelijk geslacht zijn (of misschien ook wel vrouwelijk; daarvan heb ik gewoon die ene bijzondere nog niet gevonden: komt later vast wel weer eens aan de orde).
Maar K. heeft me enorm geholpen met mijn nieuwe huis toen ik nog bijna niets kon. Dus ergens zegt een stemmetje dat ik haar dankbaar moet zijn en haar in mijn huis moet toe laten… Vraag: ik heb haar al een maand in huis gehad (tijdens klussen). Tijdens die maand heb ik bijna al het eten betaald, evenals bijna alle rekeningen in de kroeg. Na die maand heeft ze gedurende 6 weken ook heel regelmatig bij me geslapen. Ook toen kookte ik, deed ik de boodschappen en betaalde ik (vaak) de rekening in de kroeg. En ik ben het niet eens met de beslissing die ze heeft genomen. Om die vier mensen die zo hard gerend hebben (nog geen biertje hebben ze gekregen voor de moeite), maar ook om veel andere redenen. De vraag luidt: hoe lang ben ik K. iets schuldig? M.a.w. hoe lang duurt het voor ik met goed fatsoen kan zeggen: nee K., een avondje logeren altijd, maar structureel en regelmatig (2 a 3 avonden in de week) bij me wonen, dat wil ik gewoon niet? Mag dat nu al? Of niet? Heel graag jullie mening!!!!!!
Nu ga ik nog even een sigaretje roken, biertje drinken, boekje lezen en dan naar bed. In mijn slaapkamer is het slechts 29 graden, dus slapen zal geen problemen opleveren!
zaterdag, augustus 17, 2002
Ben ik een slettebak? Of gewoon aan het genieten van mijn leven?
Gisteravond voor het eerst sinds weken weer in mijn stamkroeg geweest. Iedereen leek blij om me weer (heelhuids) te zien. Prettig gevoel.... Lange tijd met G. (meerdere keren, nu niet meer staat er bij mijn 'wiebeniklijst' op 6 augustus) zitten kletsen aan de bar. Was eigenlijk de eerste keer dat we met elkaar praatten. Nou ja, over zinnige zaken dan. Na 2en met G. en een vriend van hem gaan zwemmen. Het ministrandje was overvol met plaatsgenoten. Kampvuur, flessen wijn, worstjes..... Maar wij gingen zwemmen. G. buttnaked, ik in mijn bikini. En we lagen nog niet in het water, of G. ging me zoenen (G. zoent heeeeeeel erg lekker! Beter dan de anderen.). We hebben een uur in het water gelegen en bijna permanent gezoend. Heerlijk! Daarna het water uit, nog even een biertje bij vriend thuis en toen ben ik alleen naar huis gegaan. Maar ik ga binnenkort absoluut nog eens met G. zwemmen, want zijn aanwezigheid had een toegevoegde waarde....
Wat ik me nu afvraag is of ik een slettebak ben? Ik vind eigenlijk van niet, al denk ik dat ik dit avontuur maar even niet vertel aan vriendinnetjes...... Ik vind dat ik gewoon aan het genieten ben van datgene wat me wordt aangeboden. En waarom zou dat niet mogen? Of waarom zou daar meteen het predikaat slettebak op geplakt moeten worden?
Zometeen heerlijk een uur in de auto (gelukkig kan het dak open). Eerste verjaardag, tweede verjaardag, bikini aan en nog even naar de kroeg? We zullen het zien.... Misschien moet ik G. ook maar even met rust laten. De vorige keer werd hij, geheel onterecht, erg nerveus van me en had al visioenen van gouden huwelijksfeesten die hij helemaal niet wilde vieren. Misschien moet ik hem nu maar even laten smachten (want zo heb ik hem gisteravond wel achtergelaten hihi).
Gisteravond voor het eerst sinds weken weer in mijn stamkroeg geweest. Iedereen leek blij om me weer (heelhuids) te zien. Prettig gevoel.... Lange tijd met G. (meerdere keren, nu niet meer staat er bij mijn 'wiebeniklijst' op 6 augustus) zitten kletsen aan de bar. Was eigenlijk de eerste keer dat we met elkaar praatten. Nou ja, over zinnige zaken dan. Na 2en met G. en een vriend van hem gaan zwemmen. Het ministrandje was overvol met plaatsgenoten. Kampvuur, flessen wijn, worstjes..... Maar wij gingen zwemmen. G. buttnaked, ik in mijn bikini. En we lagen nog niet in het water, of G. ging me zoenen (G. zoent heeeeeeel erg lekker! Beter dan de anderen.). We hebben een uur in het water gelegen en bijna permanent gezoend. Heerlijk! Daarna het water uit, nog even een biertje bij vriend thuis en toen ben ik alleen naar huis gegaan. Maar ik ga binnenkort absoluut nog eens met G. zwemmen, want zijn aanwezigheid had een toegevoegde waarde....
Wat ik me nu afvraag is of ik een slettebak ben? Ik vind eigenlijk van niet, al denk ik dat ik dit avontuur maar even niet vertel aan vriendinnetjes...... Ik vind dat ik gewoon aan het genieten ben van datgene wat me wordt aangeboden. En waarom zou dat niet mogen? Of waarom zou daar meteen het predikaat slettebak op geplakt moeten worden?
Zometeen heerlijk een uur in de auto (gelukkig kan het dak open). Eerste verjaardag, tweede verjaardag, bikini aan en nog even naar de kroeg? We zullen het zien.... Misschien moet ik G. ook maar even met rust laten. De vorige keer werd hij, geheel onterecht, erg nerveus van me en had al visioenen van gouden huwelijksfeesten die hij helemaal niet wilde vieren. Misschien moet ik hem nu maar even laten smachten (want zo heb ik hem gisteravond wel achtergelaten hihi).
vrijdag, augustus 16, 2002
De rest van de dag, op boodschappen na, niets nuttigs meer gedaan dan in een donkere kamer liggen als gevolg van een plotseling opgekomen en gelukkig inmiddels weer vertrokken migraine-aanval. Dat was lang geleden, ik denk wel zo’n twee, bijna drie jaar! Van mijn 15e tot mijn 18e had ik er gemiddeld eens in de twee weken last van, soms wel een dag of drie. Maar daarna werd het steeds minder en nu dus al een hele tijd niet (nou ja, niet echt: soms wel het wazige zicht met vlekken en ik noem het altijd maar golven, maar geen echte hoofdpijn meer). Maar vandaag weer wel en echt heftig. Gelukkig ook kort.
Ik wacht nog even af hoe zwaar mijn hoofd over een uurtje of twee is. Als het is zoals nu of minder, dan ga ik echt wel naar de kroeg! Alleen niet al te veel zuipen, want dat is niet bevorderlijk. Maar een biertje of paar mag best!
Omdat ik de cadeautjes ook nog niet gekocht heb, moet ik dat morgen nog doen. Ik hoop dat ik een beetje op tijd wakker ben en me lekker voel, dan kan ik dan nog even skeeleren (halfuurtje of zo) en daarna de cadeaus kopen. Rond een uurtje of 15.30 uur moet ik hier vertrekken.
Morgenavond komt mijn broertje hier slapen met één of meer vrienden; ze gaan naar Mysteryland en ik woon dichterbij dan wie ook. Is wel handig, want dat kunnen de heren zondag mijn droger op mijn wasmachine zetten, zodat ik weer een kleine vierkante meter ruimte win….
Ik zal dus waarschijnlijk niet veel schrijven dit weekend (zondag om 11.00 uur vertrekken). Daarom tot maandag, of zoveel eerder als me lukt!
En voor ik echt ophoud: kijk even uit je raam naar de ondergaande zon met de prachtige roze wolken. Echt Waanzinnig Mooi! De roze strepen zijn door de hele lucht te zien……. Geniet ervan!
Ik wacht nog even af hoe zwaar mijn hoofd over een uurtje of twee is. Als het is zoals nu of minder, dan ga ik echt wel naar de kroeg! Alleen niet al te veel zuipen, want dat is niet bevorderlijk. Maar een biertje of paar mag best!
Omdat ik de cadeautjes ook nog niet gekocht heb, moet ik dat morgen nog doen. Ik hoop dat ik een beetje op tijd wakker ben en me lekker voel, dan kan ik dan nog even skeeleren (halfuurtje of zo) en daarna de cadeaus kopen. Rond een uurtje of 15.30 uur moet ik hier vertrekken.
Morgenavond komt mijn broertje hier slapen met één of meer vrienden; ze gaan naar Mysteryland en ik woon dichterbij dan wie ook. Is wel handig, want dat kunnen de heren zondag mijn droger op mijn wasmachine zetten, zodat ik weer een kleine vierkante meter ruimte win….
Ik zal dus waarschijnlijk niet veel schrijven dit weekend (zondag om 11.00 uur vertrekken). Daarom tot maandag, of zoveel eerder als me lukt!
En voor ik echt ophoud: kijk even uit je raam naar de ondergaande zon met de prachtige roze wolken. Echt Waanzinnig Mooi! De roze strepen zijn door de hele lucht te zien……. Geniet ervan!
Ik zit op mijn balkonnetje, want vrijdag en ik werk 4x9, heerlijk uit de zon, in een strapless jurkje zonder iets eronder (te warm en ik zit op mijn eigen balkon, dus het is niet ordinair) met zout op mijn huid. Want ik heb net geskeelerd. Anderhalf uur lang, veel verder nog dan afgelopen zondag en ik ben maar één keer gestopt om een slokje te drinken en de veters aan te snoeren. Zonder te zitten. Ik ben alweer trots op mij! Ik kwam ook nog een professioneel uitziende skeeleraar tegen….. Lekker ding!! En hij lachte naar me!
Gisteravond zitten zwijmelen om Brad Pitt in Meet Joe Black. Een hele lange film, die voor mijn gevoel te kort was. Eigenlijk vond ik Brad nooit wat, maar in die film was ’t een errug lekker ding! Daarna heeft mijn bed het gewonnen van de kroeg. Maar vanavond ga ik wel, want ik heb mijn kroegvrienden al te lang niet gezien. Vandaag verder cadeautjes kopen voor de 4 personen (!) die dit weekend hun verjaardag vieren. En ik heb nog geen idee wat. Ik denk dat ik de boekenwinkel induik….. Maar voor die tijd douchen, wasje draaien, dit stukkie posten en bijkomen van de inspanning van vanochtend. En mijn brief (geen commentaar meer opgehad, ik ga er maar vanuit dat dat een goede zaak is) en cv mailen naar het bedrijf van de advertentie.
Sinds woensdagavond niets meer van R. gehoord en het gekke is dat het me eigenlijk weinig doet. Of mijn bewuste ‘verliefdheid temperen’ werkt, al had ik niet gedacht dat dat zo snel zou werken, of ik heb gewoon genoeg van dat gezeik en gemuts eromheen. Daar ben ik nog te jong voor en daar heb ik geen zin in!
Verder is er eigenlijk niets gebeurd. Ik heb niet nagedacht over mezelf, ben niet verdrietig geweest en niet overdreven vrolijk. Ik heb gewoon geleefd. Zonder hoogte- en dieptepunten. En met weinig eten: daar moet ik wel wat aan gaan doen zo.
Nathan, ik wens jou een super2weken met Kate!!! Enjoy en ik hoop af en toe te lezen dat je het enorm naar je zin hebt!
Gisteravond zitten zwijmelen om Brad Pitt in Meet Joe Black. Een hele lange film, die voor mijn gevoel te kort was. Eigenlijk vond ik Brad nooit wat, maar in die film was ’t een errug lekker ding! Daarna heeft mijn bed het gewonnen van de kroeg. Maar vanavond ga ik wel, want ik heb mijn kroegvrienden al te lang niet gezien. Vandaag verder cadeautjes kopen voor de 4 personen (!) die dit weekend hun verjaardag vieren. En ik heb nog geen idee wat. Ik denk dat ik de boekenwinkel induik….. Maar voor die tijd douchen, wasje draaien, dit stukkie posten en bijkomen van de inspanning van vanochtend. En mijn brief (geen commentaar meer opgehad, ik ga er maar vanuit dat dat een goede zaak is) en cv mailen naar het bedrijf van de advertentie.
Sinds woensdagavond niets meer van R. gehoord en het gekke is dat het me eigenlijk weinig doet. Of mijn bewuste ‘verliefdheid temperen’ werkt, al had ik niet gedacht dat dat zo snel zou werken, of ik heb gewoon genoeg van dat gezeik en gemuts eromheen. Daar ben ik nog te jong voor en daar heb ik geen zin in!
Verder is er eigenlijk niets gebeurd. Ik heb niet nagedacht over mezelf, ben niet verdrietig geweest en niet overdreven vrolijk. Ik heb gewoon geleefd. Zonder hoogte- en dieptepunten. En met weinig eten: daar moet ik wel wat aan gaan doen zo.
Nathan, ik wens jou een super2weken met Kate!!! Enjoy en ik hoop af en toe te lezen dat je het enorm naar je zin hebt!
donderdag, augustus 15, 2002
Net het nieuwe 'communicatiesysteem' getest waarmee mijn bedrijf over ongeveer 2 weken gaat werken. Het is een soort templatesysteem, waardoor de layout van alle beleidsstukken, verslagen en correspondentie in dit bedrijf eindelijk eens hetzelfde wordt. En dat is hard nodig, want ik geloof dat elke afdeling zijn eigen huisstijl heeft ontwikkeld......... Maar ik geloof niet dat de 'testleiders' erg blij met me waren... Ik ging de test in met de bedoeling het systeem te kraken en dat is tot op grote hoogte gelukt; behalve dat het tot twee keer toe vastliep, haalde ik er in 10 minuten drie programmeerfouten uit. En een paar 'onhandigheidjes' die al op zeer korte termijn gaan leiden tot grote ergernis bij mensen die bijv. veel brieven schrijven of veel verslagen maken.....
Op zich kan het heel goed gaan werken, dat is wel mijn overtuiging, maar nu is het niet gebruiksvriendelijk. Niet voor mensen die niet zo handig zijn met de computer, want erg omslachtig allemaal. Maar als je het 4 keer hebt gedaan, moet je het wel ongeveer weten. Niet voor mensen die bijna nooit schrijven, want die zijn langer bezig met het invullen van de templateformulieren dan ze anders met de brief zouden zijn. En al helemaal niet voor mensen die er de hele dag mee gaan werken en nogal snel zijn. Want daar is volgens mij geen rekening mee gehouden..... Hier en daar missen mogelijkheden die niet zouden mogen missen. En het ergste: er zit een soort database in, maar die is a) niet te koppelen met andere databases (dus hele database overtypen) en b) je kan niet in 1 simpele handeling dezelfde brief aan 6 mensen sturen. Nee, dan moet je steeds de template opnieuw gebruiken en de tekst van je brief kopiëren en plakken......
Ik heb dus gevraagd of ik het systeem nog een beetje door mag testen, want 1 uurtje is gewoon te weinig (ik heb niet alle templates geprobeerd, niet alles goed doorgetest en erger nog, ik heb geen aantekeningen kunnen maken, omdat ik maar zo weinig tijd had). Ben benieuwd of het mag..... Want als het al over 3 weken ingevoerd moet worden, dan kan er volgens mij niet veel meer aangepast worden..... Ze zullen wel denken: Daar heb je dat zeikwijf weer!
Op zich kan het heel goed gaan werken, dat is wel mijn overtuiging, maar nu is het niet gebruiksvriendelijk. Niet voor mensen die niet zo handig zijn met de computer, want erg omslachtig allemaal. Maar als je het 4 keer hebt gedaan, moet je het wel ongeveer weten. Niet voor mensen die bijna nooit schrijven, want die zijn langer bezig met het invullen van de templateformulieren dan ze anders met de brief zouden zijn. En al helemaal niet voor mensen die er de hele dag mee gaan werken en nogal snel zijn. Want daar is volgens mij geen rekening mee gehouden..... Hier en daar missen mogelijkheden die niet zouden mogen missen. En het ergste: er zit een soort database in, maar die is a) niet te koppelen met andere databases (dus hele database overtypen) en b) je kan niet in 1 simpele handeling dezelfde brief aan 6 mensen sturen. Nee, dan moet je steeds de template opnieuw gebruiken en de tekst van je brief kopiëren en plakken......
Ik heb dus gevraagd of ik het systeem nog een beetje door mag testen, want 1 uurtje is gewoon te weinig (ik heb niet alle templates geprobeerd, niet alles goed doorgetest en erger nog, ik heb geen aantekeningen kunnen maken, omdat ik maar zo weinig tijd had). Ben benieuwd of het mag..... Want als het al over 3 weken ingevoerd moet worden, dan kan er volgens mij niet veel meer aangepast worden..... Ze zullen wel denken: Daar heb je dat zeikwijf weer!
Kan ik nou nooit eens kort en bondig zijn? Wat heb ik vannacht een lang onzinverhaal geschreven zeg..... En dan te bedenken dat ik het zelfs nog ingekort heb, omdat ik zowat 3 A4tjes had volgeschreven. Nou ja, getikt in licht aangeschotenschap zullen we maar zeggen.... Trouwens: in lichte staat van aangeschotenschap verdwijnt je coördinatie echt wel! Ik had steeds het gevoel dat ik met mijn armen gekruist aan het typen was en wilde steeds maar een 'i' typen ipv een 'e' en ook de f en de je, de d en de k en de v en de n wilden maar steeds in plaats van elkaar getikt worden. Hele rare gewaarwording....
Vannacht best lekker geslapen (beter: geslapen als een blok). Toen de wekker vanmorgen ging had ik geen idee wie, wat of waar ik was. En gelukkig heb ik twee wekkers staan, want na de eerste ben ik gewoon weer lekker in slaap gevallen. Daarna met mijn duffe kop onder de douche, doucheschuim in mijn haar en nog veel stommer: ik begon mezelf verder af te soppen met Andy (calm&clear)..... Wie zet dat dan ook in haar douche? Ik dus..... Ik laat mijn schoonmaakmiddelen altijd nog een tijdje in de douchebak staan. Ik denk dat ik denk dat er dan nog meer bacteriën bestreden worden of zo, of dat ze niet terug durven te komen. Gelukkig was het geen chloor! Doucheschuim is trouwens niet leuk voor je haar: het wordt een soort sisaltouw. Ik heb het daarna nog twee keer gewassen en het allerlaatste beetje conditioner dat er in huis was gebruikt om het weer enigszins zacht en glanzend te krijgen. Maar mijn collega zei vanmorgen meteen 'Wat zit je haar wild!', echt goed heeft het dus nog niet geholpen.
Daarna heerlijk ontbeten met oud brood met filet americain, een glas water omgegooid, al het kleingeld uit mijn portomonnee op de vloer laten vallen (vond mijn onderbuurman vast leuk; die lag waarschijnlijk net te slapen na zijn nachtdienst), schoenen gezocht (die krengen verstoppen zich altijd op de gekste plaatsen; het balkon dit keer), kleren uit kledingzak gehaald (heb nog geen kast) en aangetrokken, sleuteltjes gezocht (gewoon in deur), tas, sigaretten, portomonnee, laptop, sokken (voor als ik wil skeeleren vandaag) bij elkaar gepakt. Nog even poes aaien. Snel de deur uit. En weer in, want alles binnen laten staan (m.u.v. sleutels; die ga ik nooit meer vergeten: heel genant). 9 Trappen af, auto in, dakkie open, en de dag begon er eindelijk beter uit te zien! En dat doet het nu nog steeds.
Vannacht best lekker geslapen (beter: geslapen als een blok). Toen de wekker vanmorgen ging had ik geen idee wie, wat of waar ik was. En gelukkig heb ik twee wekkers staan, want na de eerste ben ik gewoon weer lekker in slaap gevallen. Daarna met mijn duffe kop onder de douche, doucheschuim in mijn haar en nog veel stommer: ik begon mezelf verder af te soppen met Andy (calm&clear)..... Wie zet dat dan ook in haar douche? Ik dus..... Ik laat mijn schoonmaakmiddelen altijd nog een tijdje in de douchebak staan. Ik denk dat ik denk dat er dan nog meer bacteriën bestreden worden of zo, of dat ze niet terug durven te komen. Gelukkig was het geen chloor! Doucheschuim is trouwens niet leuk voor je haar: het wordt een soort sisaltouw. Ik heb het daarna nog twee keer gewassen en het allerlaatste beetje conditioner dat er in huis was gebruikt om het weer enigszins zacht en glanzend te krijgen. Maar mijn collega zei vanmorgen meteen 'Wat zit je haar wild!', echt goed heeft het dus nog niet geholpen.
Daarna heerlijk ontbeten met oud brood met filet americain, een glas water omgegooid, al het kleingeld uit mijn portomonnee op de vloer laten vallen (vond mijn onderbuurman vast leuk; die lag waarschijnlijk net te slapen na zijn nachtdienst), schoenen gezocht (die krengen verstoppen zich altijd op de gekste plaatsen; het balkon dit keer), kleren uit kledingzak gehaald (heb nog geen kast) en aangetrokken, sleuteltjes gezocht (gewoon in deur), tas, sigaretten, portomonnee, laptop, sokken (voor als ik wil skeeleren vandaag) bij elkaar gepakt. Nog even poes aaien. Snel de deur uit. En weer in, want alles binnen laten staan (m.u.v. sleutels; die ga ik nooit meer vergeten: heel genant). 9 Trappen af, auto in, dakkie open, en de dag begon er eindelijk beter uit te zien! En dat doet het nu nog steeds.
Errug leuke avond achter de rug. Voor ik het daar over ga hebben, eerst even wat achtergrond informatie (zie ook eerste post op 6 augustus: H. (meerdere keren, nu niet meer).
H. is een goede voetbalvriend van ex. Ze zitten in hetzelfde team. En tussen H. en mij broeide al jaren iets, zonder dat er iets ernstigers gebeurde dan het elkaar in de billen knijpen tijdens feesten en partijen.
Nadat ex en ik uit elkaar gingen, belde H. op een keer op. Gewoon om te vragen hoe het nu met mij ging. Erg lief! Een paar weken later kwam ik hem, tijdens één van mijn allereerste cafébezoekjes sinds maanden (arm) tegen in de kroeg en de vonk sloeg ernstig over. Afijn, ik ging na sluitingstijd wat drinken bij H. en kwam pas de volgende ochtend rond een uurtje of 10 weer thuis….. H. en ik hadden daarna een tijdje een relatie van: ben je geil, sms maar en wie weet valt er wat te regelen…… Daarbij waren we in alle opzichten zo vrij als een vogeltje, al was en is het hem moeilijk aan het verstand te peuteren dat vrouwen daar net zo makkelijk over kunnen denken als mannen (bij H. was bij mij ook echt geen sprake van verliefdheid, behalve vlak voor en tijdens de sex. H. was pure geilheid).
Maar aan alle goede dingen lijkt een einde te komen. Dus op een goede avond merkte ik toen ik hem tegenkwam in de kroeg dat H. meer geïnteresseerd was in de andere dames dan in mij. En zijn goed recht! En ik had geen zin in andere mannen, dus ik ben lekker naar huis gegaan (had eigenlijk die avond al geen zin in kroeg, maar als vrijgezel moet je jezelf soms dwingen tot intermenselijk contact). Daarna hebben we geen contact meer gehad. Maar vanavond uit het niets een sms….. Tot zover het voorverhaal….
Errug leuke avond achter de rug. Eerst zwemmen met vriendin N. Daarna met N. en vriend M. eten bij jarige eigenaar van favoriete restaurant. Erg gezellig. Veel gelachen. Heel veel gelachen! Heerlijk! Vriendjes die je nemen zoals je bent en je dan nog aardig vinden ook. En af en toe de draak met je steken. Andersom ook trouwens (maar minder geraffineerd, want ze zijn wel heel goed!)
R. nog gesproken en gesmst. En plotseling een smsje retour. Maar niet van R.! Van H. dus…….
Hij was terug van vakantie en had een slap ouwehoer verhaal over pubers op Kos en hoe het met mijn prins op het witte paard ging (was hij er al?), en of mijn huis nu echt rotzooi vrij was (nee) en of ik al weer fulltime werkte en of het goed ging met me…. Vrolijk wat heen en weer gesmst.
Uiteindelijk liep ik rond een uur of 22.00 naar huis, en dan kom ik langs het huis van H. Daar is niets aan te doen. Toen ik onder zijn balkon stond heb ik hem maar even gebeld…. En hij vroeg of ik boven wat kwam drinken. Nou, da’s gezellig! Dus we hebben gezellig zitten babbelen. En op een gegeven moment vond ik het mooi en wilde ik naar huis. En toen bleek dat hij me wel heeeeeel erg lekker vond. En mooi! En zullen we nog eens wat afspreken? (overigens alles in het niet nette: het gaat voornamelijk om de sex bij het afspreken). En dat voelde wel erg goed. Want H. is zeg maar een populair persoon in ut durp en het is altijd leuk om door zo’n figuur lekker gevonden te worden!
Maar ik heb me keurig gedragen! Want zo snel na een lekkere avond R. ga ik me niet in andermans (puur sexuele) armen werpen. Daarbij ben ik nog altijd verliefd en pas begonnen met temperen…. Maar als ik in de komende weken wanhopig word, weet ik wel wie ik kan smsen. Ik hoef dus nog efkes niet in arren moede ‘He, jij, meekomen, ….. te gaan roepen tegen een volslagen vreemde in een smoezelige kroeg. En dat terwijl ik dacht dat de lol er voor hem af was en dat ik als de spreekwoordelijke oude boterham was weggemieterd. Verkeerd ingeschat dus!
Nou ja, het leukste was eigenlijk het zwemmen en het eten met vrienden, maar H. was wel goed voor het ego! Wilde dit laatste nog even kwijt omdat het wel erg veel over H. gaat, maar ik vond dat ik even moest uitleggen wie dat is en hoe ik eraan kom en wat ik er mee kan (Oh! Stout en ik ga me schamen!)
H. is een goede voetbalvriend van ex. Ze zitten in hetzelfde team. En tussen H. en mij broeide al jaren iets, zonder dat er iets ernstigers gebeurde dan het elkaar in de billen knijpen tijdens feesten en partijen.
Nadat ex en ik uit elkaar gingen, belde H. op een keer op. Gewoon om te vragen hoe het nu met mij ging. Erg lief! Een paar weken later kwam ik hem, tijdens één van mijn allereerste cafébezoekjes sinds maanden (arm) tegen in de kroeg en de vonk sloeg ernstig over. Afijn, ik ging na sluitingstijd wat drinken bij H. en kwam pas de volgende ochtend rond een uurtje of 10 weer thuis….. H. en ik hadden daarna een tijdje een relatie van: ben je geil, sms maar en wie weet valt er wat te regelen…… Daarbij waren we in alle opzichten zo vrij als een vogeltje, al was en is het hem moeilijk aan het verstand te peuteren dat vrouwen daar net zo makkelijk over kunnen denken als mannen (bij H. was bij mij ook echt geen sprake van verliefdheid, behalve vlak voor en tijdens de sex. H. was pure geilheid).
Maar aan alle goede dingen lijkt een einde te komen. Dus op een goede avond merkte ik toen ik hem tegenkwam in de kroeg dat H. meer geïnteresseerd was in de andere dames dan in mij. En zijn goed recht! En ik had geen zin in andere mannen, dus ik ben lekker naar huis gegaan (had eigenlijk die avond al geen zin in kroeg, maar als vrijgezel moet je jezelf soms dwingen tot intermenselijk contact). Daarna hebben we geen contact meer gehad. Maar vanavond uit het niets een sms….. Tot zover het voorverhaal….
Errug leuke avond achter de rug. Eerst zwemmen met vriendin N. Daarna met N. en vriend M. eten bij jarige eigenaar van favoriete restaurant. Erg gezellig. Veel gelachen. Heel veel gelachen! Heerlijk! Vriendjes die je nemen zoals je bent en je dan nog aardig vinden ook. En af en toe de draak met je steken. Andersom ook trouwens (maar minder geraffineerd, want ze zijn wel heel goed!)
R. nog gesproken en gesmst. En plotseling een smsje retour. Maar niet van R.! Van H. dus…….
Hij was terug van vakantie en had een slap ouwehoer verhaal over pubers op Kos en hoe het met mijn prins op het witte paard ging (was hij er al?), en of mijn huis nu echt rotzooi vrij was (nee) en of ik al weer fulltime werkte en of het goed ging met me…. Vrolijk wat heen en weer gesmst.
Uiteindelijk liep ik rond een uur of 22.00 naar huis, en dan kom ik langs het huis van H. Daar is niets aan te doen. Toen ik onder zijn balkon stond heb ik hem maar even gebeld…. En hij vroeg of ik boven wat kwam drinken. Nou, da’s gezellig! Dus we hebben gezellig zitten babbelen. En op een gegeven moment vond ik het mooi en wilde ik naar huis. En toen bleek dat hij me wel heeeeeel erg lekker vond. En mooi! En zullen we nog eens wat afspreken? (overigens alles in het niet nette: het gaat voornamelijk om de sex bij het afspreken). En dat voelde wel erg goed. Want H. is zeg maar een populair persoon in ut durp en het is altijd leuk om door zo’n figuur lekker gevonden te worden!
Maar ik heb me keurig gedragen! Want zo snel na een lekkere avond R. ga ik me niet in andermans (puur sexuele) armen werpen. Daarbij ben ik nog altijd verliefd en pas begonnen met temperen…. Maar als ik in de komende weken wanhopig word, weet ik wel wie ik kan smsen. Ik hoef dus nog efkes niet in arren moede ‘He, jij, meekomen, ….. te gaan roepen tegen een volslagen vreemde in een smoezelige kroeg. En dat terwijl ik dacht dat de lol er voor hem af was en dat ik als de spreekwoordelijke oude boterham was weggemieterd. Verkeerd ingeschat dus!
Nou ja, het leukste was eigenlijk het zwemmen en het eten met vrienden, maar H. was wel goed voor het ego! Wilde dit laatste nog even kwijt omdat het wel erg veel over H. gaat, maar ik vond dat ik even moest uitleggen wie dat is en hoe ik eraan kom en wat ik er mee kan (Oh! Stout en ik ga me schamen!)
woensdag, augustus 14, 2002
CV en sollicitatiebrief zijn af. Die laat ik even rustig bezinken. Dan vanavond nog eens doorlezen en vervolgens versturen! Ik heb het net aan een collega laten lezen (die vermoedde al iets) en die zei: 'wat kan je dat toch goed he!' Wel prettig om even te horen, want ik was zelf niet zo zeker van de brief (hij past heel erg bij mij en mijn stijl, maar toch......) Ach wat! Hieronder de ruwe versie! Uiteraard zonder namen..... ik wil geen concurrentie!
Op maandagavond 12 augustus ging de telefoon. Een vriendin zei: ‘......, ik weet dat je nog niet direct op zoek bent naar een nieuwe baan, maar ik heb nu iets gelezen…. Het lijkt me echt een functie voor jou! Zal ik je de advertentie even sturen?’ Zo gezegd, zo gedaan….
Op die manier kwam uw advertentie uit ..... mij onder ogen en inderdaad, de functie die u beschrijft spreekt mij zeer aan en de karaktereigenschappen die u zoekt in ‘Het profiel’ en ‘De match’ passen uitstekend bij mij!
Hoewel ik het naar mijn zin heb in mijn huidige baan, is na ruim vijf jaar langzamerhand de tijd gekomen om verder te kijken en nieuwe uitdagingen te zoeken. Want mijn huidige functie biedt steeds minder uitdagingen en kent geen doorgroeimogelijkheden meer en binnen de .... zie ik geen andere functie die bij me past.
Mijn curriculum vitae biedt een overzicht van mijn opleiding(en) en werkzaamheden tot heden. Maar het is natuurlijk niet meer dan een overzicht. Ik zou u daarom in een persoonlijk gesprek graag meer vertellen over mijzelf, mijn huidige werkzaamheden en mijn kwaliteiten. En daarnaast ben ik natuurlijk benieuwd naar (nog) meer details over de functie en de verwachtingen die de heer .... koestert ten opzichte van zijn Personal Assistant.
Kort, (voor mijn doen redelijk) bondig, de brief zegt weinig (CV zegt meer), vrolijk, uitdagend en zeker van mezelf... Dat zijn de eigenschappen die ik erin zie. En die mijn collega er ook uit haalt. Maar misschien ziet u, lezer, het anders? Dan natuurlijk graag commentaar..... Nu is het nog niet te laat...
Genoeg! Zie net dat Nathan heeft gemaild en ga eens even kijken wat hij te zeggen heeft......
Op maandagavond 12 augustus ging de telefoon. Een vriendin zei: ‘......, ik weet dat je nog niet direct op zoek bent naar een nieuwe baan, maar ik heb nu iets gelezen…. Het lijkt me echt een functie voor jou! Zal ik je de advertentie even sturen?’ Zo gezegd, zo gedaan….
Op die manier kwam uw advertentie uit ..... mij onder ogen en inderdaad, de functie die u beschrijft spreekt mij zeer aan en de karaktereigenschappen die u zoekt in ‘Het profiel’ en ‘De match’ passen uitstekend bij mij!
Hoewel ik het naar mijn zin heb in mijn huidige baan, is na ruim vijf jaar langzamerhand de tijd gekomen om verder te kijken en nieuwe uitdagingen te zoeken. Want mijn huidige functie biedt steeds minder uitdagingen en kent geen doorgroeimogelijkheden meer en binnen de .... zie ik geen andere functie die bij me past.
Mijn curriculum vitae biedt een overzicht van mijn opleiding(en) en werkzaamheden tot heden. Maar het is natuurlijk niet meer dan een overzicht. Ik zou u daarom in een persoonlijk gesprek graag meer vertellen over mijzelf, mijn huidige werkzaamheden en mijn kwaliteiten. En daarnaast ben ik natuurlijk benieuwd naar (nog) meer details over de functie en de verwachtingen die de heer .... koestert ten opzichte van zijn Personal Assistant.
Kort, (voor mijn doen redelijk) bondig, de brief zegt weinig (CV zegt meer), vrolijk, uitdagend en zeker van mezelf... Dat zijn de eigenschappen die ik erin zie. En die mijn collega er ook uit haalt. Maar misschien ziet u, lezer, het anders? Dan natuurlijk graag commentaar..... Nu is het nog niet te laat...
Genoeg! Zie net dat Nathan heeft gemaild en ga eens even kijken wat hij te zeggen heeft......